Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Λαγκάρντ-Τσίπρας συμφώνησαν στην πλήρη εφαρμογή του καταστροφικού προγράμματος και αξιολόγησης: «Μπαλτάς» σε κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα


Λαγκάρντ και Τσίπρας ως καλά συνεταιράκια συμφώνησαν στη συνάντηση τους, στην πλήρη και ταχεία εφαρμογή του καταστροφικού μνημονιακού προγράμματος και στην γρήγορη ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης.
Είναι εντυπωσιακό, πάντως, ότι ενώ η Λαγκάρντ έθεσε το θέμα ανάγκης μείωσης του ελληνικού χρέους, ο Αλέξης Τσίπρας, που θα έπρεπε να είναι ο άμεσα ενδιαφερόμενος, σχεδόν αποσιώπησε το θέμα, προφανώς για να μην ενοχλήσει τη Γερμανία και το κατεστημένο της ΕΕ.
Περικοπές προνοιακών επιδομάτων, αναπηρικών συντάξεων και άλλων κοινωνικών, υγειονομικών, οικογενειακών και προνοιακών παροχών καθώς και περιορισμό των δικαιούχων φέρνει η τρίτη αξιολόγηση, την οποία ή κυβέρνηση και όλο το οικονομικό και πολιτικό μνημονιακό κατεστημένο βιάζονται να κλείσει, όπως εξάλλου επιβεβαίωσαν και στη συνάντησή τους στην έδρα του ΔΝΤ οι Λαγκάρντ – Τσίπρας. Παράλληλα στο τραπέζι μπαίνουν και ανατροπές στον συνδικαλιστικό νόμο βάζοντας  μεγάλα εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση ”φρένο” στην προκήρυξη των απεργιών.
Ειδικότερα μέχρι τον Νοέμβριο με βάση τα προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης θα πρέπει να υιοθετηθεί νέα νομοθεσία για ένα πιλοτικό πρόγραμμα κατεδάφισης των παροχών πρόνοιας. Η αναδιάταξη του προνοιακού χάρτη περιλαμβάνει εκ των πραγμάτων επανεξέταση επί τα χείρω παροχών, κατάργηση ή συγχώνευσή τους, ώστε να μειωθούν οι δημόσιες δαπάνες για τη χρηματοδότησή τους. Η εθνική νομοθεσία θα πρέπει να εγκριθεί έως τον Μάιο του 2018, ώστε να εναρμονιστούν παράλληλα όλοι οι κανόνεςπαροχών αναπηρίας και κοινωνικής πρόνοιας. Η εθνική εφαρμογή του νέου νόμου θα ξεκινήσει μέχρι τα τέλη Ιουνίου του 2018. Στόχος είναι η ολοκλήρωση των νέων κατεδαφιστικών νομοθετικών ρυθμίσεων έως τον Νοέμβριο ώστε με το ξεκίνημα του 2018 όλα τα προνοιακά επιδόματα να έχουν περάσει στον ΟΓΑ με ηλεκτρονική διαχείριση.
Tα επιδόματα, που ‘κινδυνεύουν’ με συρρίκνωση και αφανισμό, είναι τα εξής:
  1. Επιδόματα αναπηρίας: Οι δανειστές, κυρίως το ΔΝΤ, ζητούν την ιδιωτικοποίηση των κέντρων που θα πιστοποιούν τα ποσοστά αναπηρίας (σ.σ., δηλαδή η πιστοποίηση να δίνεται από ιδιώτες γιατρούς), αλλά και την αξιολόγηση των ικανοτήτων των αναπήρων, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο επιστημονικό εργαλείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ICF, ώστε να περιοριστούν οι δικαιούχοι παράλληλα με την μείωση των επιδομάτων.
  2. Οικογενειακά επιδόματα:Οι δανειστές (κυρίως το ΔΝΤ) ζητούν την περικοπή των ποσών για οικογένειες με τρία παιδιά και άνω και αναδιανομή των κονδυλίων ή την εξεύρεση πόρων από την περικοπή άλλων παροχών.
  3. Στεγαστικό – φοιτητικό επίδομα 1.000 ευρώ:Οι δανειστές, προκειμένου να περιοριστούν οι δικαιούχοι φοιτητές, έχουν ζητήσει αυστηροποίηση των εισοδηματικών κριτηρίων επιμένοντας σε μείωση του εισοδηματικού ορίου των 30.000 ευρώ με προσαύξηση κατά 3.000 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο, το οποίο ισχύει έως σήμερα.
  4. Επίδομα στέγασης:Το ΔΝΤ εμμένει στο να τεθούν από τώρα πολύ αυστηρές εισοδηματικές και περιουσιακές προυποθέσεις για την καταβολή του επιδόματος στέγασης ή επιδότησης ενοικίου ή αποπληρωμής μέρους δανείου για τους 600.000 πολίτες που διαβιούν στα όρια της φτώχειας, με το επιχείρημα ότι το πλεόνασμα του 2018 θα είναι χαμηλότερο από τον προβλεπόμενο στόχο.
Παράλληλα, οι αλλαγές προς το χειρότερο στον συνδικαλιστικό νόμο 1264/1982 θα προβλέπουν κατ’ αρχάς ότι, προκειμένου να υπάρχει απαρτία για να αποφασιστεί απεργία, θα πρέπει να συμμετέχει το 51% των εργαζομένων που εκπροσωπούνται στα πρωτοβάθμια σωματεία. Εκτιμάται ότι η αλλαγή της συγκεκριμένης διάταξης και η θέσπιση του ορίου του 51% των «οικονομικά τακτοποιημένων µελών» ενός σωματείου για τη λήψη απόφασης για απεργία θα δημιουργήσουν σχεδόν ανυπέρβλητες δυσκολίεςκυρίως στα σωματεία εκείνα που έχουν πανελλαδικό χαρακτήρα λόγω της φύσης της επιχείρησης στην οποία δραστηριοποιούνται. Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο 1264/1982 (άρθρο 8), για να αποφασιστεί απεργιακή κινητοποίηση από ένα πρωτοβάθμιο σωματείο, εφόσον το καταστατικό του επιχειρησιακού σωματείου δεν ορίζει διαφορετικά, για να γίνει συζήτηση και να ληφθεί απόφαση, στις συνελεύσεις απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός τρίτου (1/3) των οικονομικά τακτοποιημένων µελών.
Επίσης θα προβλέπεται ότι πρέπει να γίνει επανεξέταση του ισχύοντος μέχρι σήμερα καταλόγου των δικαιολογημένων λόγων καταγγελίας της σύμβασης από την πλευρά των εργοδοτών για εργαζομένους που προστατεύονται ως μέλη ή ελεγμένοι των συνδικαλιστικών οργανώσεων, ώστε οι εργοδότες να μπορούν να τους απολύουν ανεξέλεγκτα, καθώς και να περιοριστούν οι δυνατότητες συνδικαλιστικής δράσης.
Επίσης, προαπαιτούμενο της τρίτης αξιολόγησης είναι πως πρέπει να νομοθετηθεί και διάταξη νόμου βάσει της οποίας τα δικαστήρια θα αποφαίνονται με διαδικασίες άμεσες– fast track – όχι μόνο για τη νομιμότητα ή μη της απεργίας, αλλά και για τις νομικές αντιπαραθέσεις εργοδοτών – εργαζομένων από την εφαρμογή του άρθρου 656 του Αστικού Κώδικα στις περιπτώσεις απεργιών.

Τέλος, το επικαιροποιημένο Μνημόνιο προβλέπει πως η κυβέρνηση θα πρέπει μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017 να υποβάλει έκθεση (με βάση μια «ανεξάρτητη» νομική άποψη) σχετικά με τον ρόλο της διαιτησίας στις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Έως τον Φεβρουάριο του 2018 θα πρέπει να επανεξετάσει, το ισχύον θεσμικό πλαίσιο της μεσολάβησης και διαιτησίας. Και μέχρι τον Μάρτιο, ύστερα από διαβούλευση με την τρόικα, η κυβέρνηση θα πρέπει να περιορίσει την δυνατότητα των εργατικώνσυνδικάτων να προσφεύγουν στη διαιτησία (ΟΜΕΔ)).
Υπενθυμίζεται πως με παλαιότερη μνημονιακή διάταξη είχε καταργηθεί η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων στονΟργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2014 το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματική την εν λόγω διάταξη, την οποία, όμως, τώρα κυβέρνηση και δανειστές επιδιώκουν να επαναφέρουν.
Επομένως το πρόβλημα δεν είναι εάν θα κλείσει γρήγορά ή αργά η Τρίτη αξιολόγηση, αλλά το περιεχόμενό της, που συνιστά μία νέα θηλιά στο λαιμό του ήδη φτωχοποιημένου από τα μνημόνια της λιτότητας ελληνικού λαού. Και, εφόσον έχει ένα τέτοιο αντικοινωνικό και αντεργατικό περιεχόμενο, το θέμα για τις δυνάμεις της Αριστεράς είναι, το πώς θα συντονίσουν τη δράση τους για την ανάπτυξη ενός νέου κύκλου εργατικών και λαϊκών αγώνων για την αποτροπή του, ώστε να μην κατεδαφιστούν δημοκρατικές κοινωνικές και εργασιακές κατακτήσεις ενός αιώνα. Και η κάθε δύναμη της Αριστεράς θα κριθεί από την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία της χώρας μας για τη στάση της σε αυτό το ζήτημα και όχι για το πόσο δυνατά φώναζε ή φωνάζει τα συνθήματά της.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τί κέρδισε η ΕΚΤ από την καταστροφή της Ελλάδας

Του Ερίκ Τουσέν


Ο Μάριο Ντράγκι, μόλις αναγνώρισε πως οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης συσσώρευσαν κέρδη ύψους 7,8 δις ευρώ χάρη στους ελληνικούς τίτλους που η ΕΚΤ αγόρασε κατά τα έτη 2010-2012 στα πλαίσια του προγράμματος (Securities Markets Programme)[1].

Σε αυτά προστίθενται και άλλα ποσά, για τα οποία δεν μιλά ο πρόεδρος της ΕΚΤ: τα κέρδη που πραγματοποίησαν οι ίδιες αυτές τράπεζες στα πλαίσια των επονομαζόμενων «ANFA» (Agreement on Net Financial Assets) αγορών. Πρέπει επίσης να προσθέσουμε τα κέρδη που πραγματοποίησαν οι 14 χώρες της ευρωζώνης που παρείχαν διμερή δάνεια στην Ελλάδα με το καταχρηστικό επιτόκιο των περίπου 5%.

Η Γερμανία, για παράδειγμα, πραγματοποιεί περισσότερο από 1,3 δις ευρώ κέρδη χάρη στο διμερές της δάνειο προς την Ελλάδα[2]. Η Γαλλία, από την πλευρά της, δεν πάει πίσω. Πρέπει να συνυπολογίσουμε και τις οικονομίες που πραγματοποίησαν οι κυρίαρχες χώρες της ευρωζώνης από πλευράς αναχρηματοδότησης των δημοσίων χρεών τους: η κρίση που έπληξε την Ελλάδα και τις άλλες χώρες της περιφέρειας οδήγησε σε φυγή των δανειστών σε όφελος των πιο πλούσιων χωρών της ευρωζώνης που, συνεπώς, ωφελήθηκαν από μια πτώση του κόστους των δανείων τους. Στην περίπτωση της Γερμανίας, μεταξύ 2010 και 2015, η εξοικονόμηση φαίνεται πως ανέρχεται σε 100 δις ευρώ[3].

Τέλος, στα πλαίσια της Ποσοτικής χαλάρωσης (Quantative easing – QE), η ΕΚΤ αγόρασε ομόλογα γερμανικού δημοσίου ύψους 400 δις ευρώ, τις περισσότερες φορές με μηδενική ή αρνητική απόδοση. Η ΕΚΤ αγόρασε επίσης ομόλογα του γαλλικού δημοσίου για ποσό λίγο μικρότερο των 400 δις ευρώ. Αυτές οι αγορές γερμανικών ή γαλλικών ομολόγων δεν της αποφέρουν τίποτε, ενώ τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει για ποσό δέκα φορές μικρότερο, της απέφεραν 7,8 δις ευρώ. Καθένας μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση του ποιος ωφελείται αυτής της πολιτικής της ΕΚΤ.

Ο μηχανισμός είναι ανελέητος: κάθε φορά που ένα μέρος των κερδών της ΕΚΤ επί ελληνικών ομολόγων μεταβιβάστηκε στην Αθήνα, το ποσό ξαναέφυγε αμέσως προς τους πιστωτές για την αποπληρωμή του χρέους. Πρέπει να μπει τέλος σε αυτήν την λεηλασία.

Τα κέρδη που πραγματοποίησε η ΕΚΤ εις βάρος του ελληνικού λαού πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα και να χρησιμοποιηθούν στο σύνολό τους για την χρηματοδότηση κοινωνικών δαπανών για την ανακούφιση των δραματικών επιπτώσεων των πολιτικών που επιβάλλει η τρόικα και για να γίνει επανεκκίνηση της απασχόλησης.

Το χρέος που απαιτείται από την Ελλάδα πρέπει να διαγραφεί, διότι είναι αθέμιτο, απεχθές, παράνομο και μη βιώσιμο. Αυτό απέδειξε η Επιτροπή αλήθειας δημόσιου χρέους που σύστησε η πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής, το 2015[4]. Το σημερινό μνημόνιο πρέπει να καταργηθεί.

Ας επανέλθουμε στην πολιτική της ΕΚΤ σχετικά με την Ελλάδα:

Πράξη 1η: Ο ρόλος της ΕΚΤ στο πρώτο μνημόνιο, το 2010


Η ΕΚΤ, υπό την διεύθυνση του Ζαν-Κλωντ Τρισέ (με στενές επαφές με τις τράπεζες[5]), παρενέβη έχοντας ως κύρια ανησυχία να περιορίσει όσο το δυνατόν περισσότερο τις απώλειες των ιδιωτικών γαλλικών, γερμανικών, ιταλικών και του Benelux (Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο) τραπεζών που ήταν ιδιαίτερα εκτεθειμένες τόσο στον ελληνικό ιδιωτικό όσο και στον ελληνικό δημόσιο τομέα.

Σε αντίθεση με όσα εκθέτει με περισσή φροντίδα το κυρίαρχο αφήγημα, το κύριο πρόβλημα ετίθετο από τις ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες, στο χείλος της αφερεγγυότητας, των οποίων η ενδεχόμενη πτώχευση αποτελούσε σοβαρή απειλή για τις γαλλικές, γερμανικές, ιταλικές τράπεζες και αυτές του Benelux [6] που ήταν οι δανειστές τους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ιδιοκτήτες τους.

Κατά την επεξεργασία του μνημονίου του Μάη του 2010, η ΕΚΤ αρνήθηκε να προχωρήσει σε μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους ενώ, συνήθως, ένα λεγόμενο σχέδιο «διάσωσης» συνοδεύεται από αναδιάρθρωση χρέους. Η ΕΚΤ αρνούνταν την προοπτική αυτή διότι ήθελε να δώσει στις ξένες τράπεζες των κυρίαρχων χωρών της ευρωζώνης τον χρόνο να μειώσουν την έκθεσή τους στο δημόσιο χρέος.

Το ΔΝΤ, με διευθυντή τον Ντομινίκ Στρως-Καν, ο ίδιος με στενές επαφές με το τραπεζικό λόμπυ, υιοθέτησε την ίδια θέση με αυτήν της ΕΚΤ. Η κυβέρνηση του σοσιαλιστή Γιώργου Παπανδρέου είχε κι εκείνη ως κύρια ανησυχία την προάσπιση των συμφερόντων των ελλήνων τραπεζιτών και ήταν ευνοϊκή προς το λεγόμενο σχέδιο «διάσωσης» που θα έφερνε μερικές δεκάδες δις ευρώ για την ανακεφαλαίωσή τους, αλλά και την αποφυγή μιας μείωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους που θα είχε πλήξει τους τραπεζίτες αφού κατείχαν οι ίδιοι ελληνικούς τίτλους.

Η δεύτερη θεμελιώδης διάσταση του προσανατολισμού που επέλεξαν οι κύριοι πρωταγωνιστές που εφάρμοσαν το μνημόνιο, είναι η θέληση να εφαρμόσουν μια θεραπεία σοκ στην Ελλάδα: ριζική πτώση των μισθών και των συντάξεων, ριζικές προσβολές των εργατικών κοινωνικών δικαιωμάτων, βίαιη επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, κλπ. Αλλά και εγκατάλειψη της άσκησης κυριαρχίας από πλευράς της Ελλάδας ως κράτους και μετατροπή του Κοινοβουλίου σε αίθουσα καταγραφής των αποφάσεων που λήφθηκαν από τους πιστωτές. Τέτοιοι στόχοι δεν αποτελούν κατά κανέναν τρόπο μέρος της εντολής της ΕΚΤ, γεγονός που δεν την εμπόδισε να παρέμβει σε πολλές χώρες με τον ίδιο τρόπο (στην Ιρλανδία, μερικούς μήνες αργότερα, στην Ιταλία επίσης, χωρίς να ξεχνούμε την Πορτογαλία και την Κύπρο).


Περίληψη της 1ης πράξης: η ΕΚΤ παρεμβαίνει 1) αρνούμενη την μείωση του ελληνικού χρέους, ώστε να προστατέψει τα συμφέροντα των ξένων και των ελλήνων ιδιωτών τραπεζιτών και 2) ως μέλος της τρόικας που οργανώνει την αντικατάσταση των ιδιωτών πιστωτών από δημόσιους πιστωτές (δηλαδή, σε πρώτη φάση, τα 14 κράτη της ευρωζώνης, για ποσό ύψους 53 δις ευρώ και το ΔΝΤ για ποσό 30 δις ευρώ).


Πράξη 2η: η ΕΚΤ επιτρέπει στις ιδιωτικές τράπεζες να αποδεσμευτούν πλεονεκτικά από την Ελλάδα


Για να βοηθήσει τις ξένες τράπεζες να μειώσουν σημαντικά την έκθεσή τους στο ελληνικό χρέος, η ΕΚΤ ξεκινά το πρόγραμμα SMP μέσω του οποίου προχωρά σε μαζικές αγορές στην δευτερεύουσα αγορά ελληνικών τίτλων. Η ΕΚΤ αγοράζει ελληνικούς τίτλους από τραπεζικούς οργανισμούς που θέλει να προστατέψει (έτσι, αγοράζει κατά προτεραιότητα, από τις BNP Paribas, Crédit Agricole, Société Générale, BPCE, Hypo Real, Commerzbank, Dexia, ING, Deutsche Bank…).

Τι θα είχε συμβεί αν η ΕΚΤ δεν είχε εφαρμόσει το πρόγραμμα SMP; Οι ελληνικοί τίτλοι θα είχαν φθάσει σε ένα κατώτατο επίπεδο της τάξης του 20% της ονομαστικής τους αξίας. Όμως, οι μαζικές αγορές της ΕΚΤ διατήρησαν την τιμή τους σε ένα αφύσικα υψηλό επίπεδο (της τάξης του 70 %). Κατά συνέπεια, χάρη στην ΕΚΤ, οι ιδιωτικές τράπεζες περιόρισαν τις απώλειές τους κατά τη στιγμή μεταπώλησης των τίτλων. Ενώ η ΕΚΤ υποτίθεται πως δεν πρέπει να εμποδίζει την ελεύθερη λειτουργία των δυνάμεων της αγοράς, η παρέμβασή της είχε ως συνέπεια μια στρέβλωση των τιμών επαναγοράς των τίτλων, διατηρώντας τις σε επίπεδο τεχνητά υψηλό.

Η παρέμβαση αυτή, ήταν ευνοϊκή για το ελληνικό Κράτος; Το γεγονός ότι η τιμή ενός τίτλου στη δευτερεύουσα αγορά διατηρούνταν στα 70% αντί να πέσει στα 20%, δεν βελτιώνει την κατάσταση του οφειλέτη, διότι πρέπει να πληρώσει ακριβώς το ίδιο ποσό, από πλευράς τόκων, που υπολογίζονται βάσει της ονομαστικής αξίας. Στην λήξη του τίτλου, πρέπει να καταβάλλει 100% της ονομαστικής αξίας. Μπορούμε να προχωρήσουμε ακόμη πιο μακριά τον συλλογισμό: αν οι τίτλοι του Κράτους αγγίξουν ένα κατώτατο όριο, μπορεί να προτείνει την επαναγορά τίτλων με ένα κούρεμα και να θέσει τέλος στην καταβολή των τόκων (αυτό πέτυχε ο Ισημερινός το 2009, επιβάλλοντας ένα κούρεμα της τάξης του 70%[7]).

Πράξη 3η: η ΕΚΤ ωφελείται της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους τον Μάρτιο του 2012 και συμπεριφέρεται ως αρπακτικό ταμείο (vulture fund)


Το 2011, η ΕΚΤ ετοιμάζει ενεργά μια αναδιάρθρωση αναφέροντας ότι θα αρνηθεί να συμμετάσχει εφόσον είναι προνομιακός δανειστής (πιστωτής senior). Η αναδιάρθρωση αυτή ετοιμάστηκε σε στενή συνεργασία με τις ιδιωτικές τράπεζες των Κρατών του κέντρου της ευρωζώνης (και, ειδικότερα, με τον Ζαν Λεμιέρ της BNP[8]). Τον Νοέμβρη του 2011, η τρόικα απαλλάσσεται από τον Παπανδρέου, αφού αυτός αναφέρθηκε διστακτικά στην δυνατότητα να προκαλέσει ένα δημοψήφισμα σχετικά με την επερχόμενη αναδιάρθρωση. Η κυβέρνηση Παπανδρέου αντικαθίσταται από τεχνοκρατική κυβέρνηση, με επικεφαλής τον Λουκά Παπαδήμο, που είχε υπάρξει αντιπρόεδρος της ΕΚΤ από το 2002 ως το 2010.

Τον Μάρτη του 2012, η αναδιάρθρωση που ενορχήστρωσε η ΕΚΤ συνεπάγεται κούρεμα της τάξης του 53% της αξίας των τίτλων, εις βάρος των ιδιωτών πιστωτών.

Ποιοι είναι όμως, εκείνη τη στιγμή, οι ιδιώτες πιστωτές; Αφενός, οι ελληνικές τράπεζες που, αν και είχαν μειώσει την έκθεσή[9] τους, διατηρούν σημαντική ποσότητα ελληνικών τίτλων στα ενεργητικά τους. Οι τίτλοι υποβάλλονται σε haircut (κούρεμα) αλλά οι τράπεζες λαμβάνουν ένα αντιστάθμισμα πολλών δις που ονομάζεται sweetener (γλυκαντικό) ενώ λαμβάνουν και εγγύηση ότι θα υπάρξει νέα ένεση για ανακεφαλαίωσή τους.


Τα κύρια θύματα είναι τα ελληνικά συνταξιοδοτικά ταμεία που αναγκάστηκαν από τις αρχές της χώρας και την τρόικα να μετατρέψουν τα ενεργητικά τους σε ελληνικούς τίτλους λίγο πριν την αναδιάρθρωση (η οποία ήταν δεόντως σχεδιασμένη αλλά διατηρούνταν μυστική).


Οι γαλλικές, γερμανικές, ιταλικές τράπεζες, και εκείνες του Benelux είχαν αποδεσμευτεί, μεταπωλώντας τους ελληνικούς τίτλους στην ΕΚΤ, σε κυπριακές τράπεζες και σε ταμεία όρνεα. Για να το πούμε πιο απλά, οι κυπριακές τράπεζες επλήγησαν άμεσα με το κούρεμα κι αυτό συνέβαλλε στην κυπριακή κρίση που ακολούθησε μερικούς μήνες αργότερα και επιλύθηκε τον Μάρτη του 2013. Όσο για τα ταμεία όρνεα που είχαν αγοράσει με κουρεμένη τιμή, αρνήθηκαν να συμμετέχουν στην αναδιάρθρωση και πέτυχαν επιστροφή του 100% της τιμής. Η ΕΚΤ συμπεριφέρθηκε σαν πραγματικό ταμείο όρνεο και πέτυχε και εκείνη επιστροφή κατά 100% της αξίας.

Πράξη 4η: Η ΕΚΤ εκβιάζει σε μόνιμη βάση


Μετά την αναδιάρθρωση, η ΕΚΤ θέτει τέλος στο πρόγραμμα επαναγοράς SMP και ξεκινάει το πρόγραμμα OMT (Οριστικές νομισματικές συναλλαγές ή, στα αγγλικά, Outright Monetary Transactions).

Η ΕΚΤ πετυχαίνει έτσι την αποπληρωμή των ελληνικών τίτλων που κατέχει στο 100% της αξίας τους και με επιτόκιο που μπορεί να φτάσει το 6,5 %. Δεδομένου του ξεκάθαρα καταχρηστικού χαρακτήρα της θέσης της, την οποία κατήγγειλε και η ελληνική κυβέρνηση, η ΕΚΤ δεσμεύεται να επιστρέψει στην Ελλάδα τους τόκους που εισέπραξε. Πράγματι, προχώρησε, σε όφελος της κυβέρνησης Σαμαρά, μια επιστροφή 3,3 δις ευρώ, το 2013 και το 2014, για να στηρίξει την νεοφιλελεύθερη πολιτική της. Σε αντίθεση, κατά τους πρώτους έξι μήνες της κυβέρνησης Τσίπρα, αρνείται να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε επιστροφή. Έκτοτε, η ΕΚΤ και οι εθνικές τράπεζες της ευρωζώνης δεν επέστρεψαν τίποτε στην Ελλάδα[10]. Σήμερα, τα ποσά που δεν έχουν ακόμη επιστραφεί στην Ελλάδα ανέρχονται σε πολλά δις ευρώ[11]. Οι επιστροφές κερδών επί των ελληνικών τίτλων που κατέχει η ΕΚΤ, υποτίθεται ότι θα συνεχιστούν ως το 2037![12]

Ας προσθέσουμε και το γεγονός ότι η ΕΚΤ άσκησε μέγιστη πίεση στον ελληνικό λαό κατά τους πρώτους έξι μήνες του 2015 για να τον αναγκάσει να παραδοθεί. Στις 4 Φεβρουαρίου 2015, η ΕΚΤ έθεσε τέλος στην φυσιολογική παροχή ρευστού στις ελληνικές τράπεζες, για να διατηρεί την κυβέρνηση σε κατάσταση μόνιμου εκβιασμού και να αυξήσει το κόστος χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών, περιορίζοντας ταυτόχρονα τους πόρους της κυβέρνησης. Και, σαν να μην αρκούσε αυτό, η ΕΚΤ οδήγησε σε εξαήμερο κλείσιμο των ελληνικών τραπεζών πριν από το δημοψήφισμα της 5 Ιουλίου 2015. Παρά τον εκβιασμό της ΕΚΤ, στο δημοψήφισμα., 62% των Ελλήνων απέρριψαν τις απαιτήσεις των δανειστών.

Από πλευράς πραγματοποίησης κερδών εις βάρος της Ελλάδας, το ΔΝΤ δεν υπολείπεται. Μεταξύ 2010 και 2015, έβαλε στην τσέπη του 3,5 δις δολάρια κερδών επί των πιστώσεων προς την Ελλάδα[13].

Συμπεράσματα:


1) Η ΕΚΤ και οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης αρνούνται να υλοποιήσουν τη δέσμευση περί επιστροφής του συνόλου των παραπάνω τόκων που εισέπραξαν μέσω των ελληνικών τίτλων.

2) Στην λήξη κάθε τίτλου, η ΕΚΤ εισπράττει 100% της αξίας, ενώ αγόρασε τους τίτλους αυτούς με σημαντικό κούρεμα, της τάξης του 30%. Τα πραγματικά επιτόκια που απαιτούνται από την Ελλάδα είναι απολύτως καταχρηστικά.

3) Η ΕΚΤ και οι άλλοι πιστωτές εκμεταλλεύονται την προοπτική αποδέσμευσης του υπόλοιπου των κερδών της ΕΚΤ επί των τόκων ως μέσο μόνιμου εκβιασμού για να αναγκάσουν την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει ακόμη περισσότερο τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που έχουν δραματικά αποτελέσματα στον ελληνικό πληθυσμό.

4) Τα κέρδη που συσσωρεύουν η ΕΚΤ, τα Κράτη της ευρωζώνης και το ΔΝΤ χάρη στις πιστώσεις προς την Ελλάδα πρέπει να επιστραφούν στον ελληνικό λαό και να χρησιμοποιηθούν στο σύνολό τους για κοινωνικές δαπάνες ώστε να αντιμετωπιστούν τα δραματικά αποτελέσματα των πολιτικών που επιβάλλει η τρόικα στην Ελλάδα.

5) Το ελληνικό χρέος πρέπει να διαγραφεί και το τρέχον μνημόνιο πρέπει να καταργηθεί.

Μετάφραση από τα γαλλικά: Christine Cooreman

[1] Ο Μάριο Ντράγκι αναγνώρισε τα γεγονότα αυτά σε μια απαντητική επιστολή προς τον ευρωβουλευτή Νίκο Χουντή, πρώην υπουργό Συριζα της κυβέρνησης Τσίπρα, πριν την συνθηκολόγηση. Σήμερα, ο Χουντής είναι μέλος της Λαϊκής Ενότητας. Βλ. επίσης την απάντηση του Ευρωπαίου Επιτρόπου Πιέρ Μοσκοβισί, στον Χουντή.

[2] L'Allemagne a engrangé plus d'un milliard de profits sur la Grèce

[3] «Σύμφωνα με υπολογισμούς ενός γερμανικού ινστιτούτου, η Γερμανία πραγματοποίησε πάνω από 100 δις ευρώ οικονομίες στον προϋπολογισμό της από την αρχή της ελληνικής κρίσης, ήτοι, κάτι παραπάνω από 3% του ΑΕΠ της.» στην εφημερίδα Le Figaro, La crise grecque a largement profité à l’Allemagne (Η ελληνική κρίση ωφέλησε σε πολύ μεγάλο βαθμό την Γερμανία).

[4] Βλ. την έκθεση της Επιτροπής αλήθειας δημόσιου χρέους

[5] Βλ. την υπόθεση της Crédit Lyonnais: Τον Ιούλιο του 2002, ο Ζαν-Κλωντ Τρισέ (διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας και πρώην διευθυντής Δημοσίων Εσόδων), ο Ζαν-Λουί Αμπερέρ (πρώην γενικός διευθυντής της Crédit Lyonnais) και ο Ζακ ντε Λαροζιέρ (πρώην διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας) διώχθηκαν ποινικά για συνέργεια στην παρουσίαση ανακριβών λογαριασμών και διάδοση ψευδών ή απατηλών πληροφοριών, στα πλαίσια του σκανδάλου της Crédit Lyonnais. Τον Ιούνιο του 2003, μόνον ο Ζαν-Λουί Αμπερέρ καταδικάστηκε, αλλά η απαλλαγή των δυο εκπροσώπων της επιβλέπουσας αρχής δεν έπεισε κανέναν. Πάντα στα πλαίσια της ίδιας υπόθεσης, η Κριστίν Λαγκάρντ, πρώην υπουργός οικονομίας και οικονομικών της Γαλλίας και σημερινή γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, καταδικάστηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2016 από το Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Γαλλίας για «αμέλεια» στο θέμα της απόφασης της διαιτησίας του 2008 υπέρ του Μπερνάρ Ταπί στον οποίο αποδόθηκαν 405 εκατομμύρια ευρώ δημοσίου χρήματος.

[6] Βλ. Ερίκ Τουσαίν, «Grèce : Les banques sont à l’origine de la crise» (Ελλάδα: οι τράπεζες προκάλεσαν την κρίση), που δημοσιεύθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2016. Βλ. επίσης Patrick Saurin, “La «Crise grecque » une crise provoquée par les banques” (‘Η «Ελληνική κρίση», μια κρίση που προκάλεσαν οι τράπεζες’)

[7] Ερίκ Τουσαίν, «Équateur : Historique de l’audit de la dette réalisée en 2007-2008. Pourquoi est-ce une victoire ?» (Ισημερινός: Ιστορικό του λογιστικού ελέγχου του 2007-2008. Γιατί αποτελεί νίκη;) (βίντεο 14 λεπτών, στα γαλλικά), δημοσιεύτηκε στις 8 Νοεμβρίου 2016.

[8] Βλ. ειδικότερα: https://fr.wikipedia.org/wiki/Jean_Lemierre

[9] Σε απόλυτα ποσά, η έκθεση των ελληνικών τραπεζών είχε μειωθεί λίγο, μεταξύ άλλων επειδή είχαν αντικαταστήσει ένα μέρος των τίτλων τους που έληγαν σε κάτι παραπάνω από ένα έτος με Έντοκα γραμμάτια δημοσίου – Treasury bills – που έληγαν σε λιγότερο από ένα έτος και, έτσι, το κούρεμα δεν τα αφορούσε.

[10] Εφημερίδα La Tribune, «Dette grecque : les intérêts ont rapporté 8 milliards d’euros aux banques centrales» (Ελληνικό χρέος: οι τόκοι απέφεραν 8 δις ευρώ στις κεντρικές τράπεζες), δημοσιεύτηκε στις 12 Οκτωβρίου 2017.

[11] Η Anouk Renaud το είχε ήδη καταγγείλει στο άρθρο της «Grèce : la poule aux œufs d’or de la BCE» (Ελλάδα: η κότα με τα χρυσά αυγά της ΕΚΤ), που δημοσιεύθηκε στις 25 Απριλίου 2017.

[12] Βλ. το αναλυτικό χρονοδιάγραμμα των μελλοντικών πληρωμών στην ιστοσελίδα της Wall Street Journal.

[13] Δημήτρης Τζανίνης (Dimitri Tzanninis), «IMF substantial profits thanks to Greece (2010-2015)» (Σημαντικά κέρδη του ΔΝΤ χάρη στην Ελλάδα (2010-2015).

Πηγή: info-war.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Καλή συνέχεια στο ταξίδι σας στις ΗΠΑ, κύριε Τσίπρα

Γεράσιμος Χολέβας



«Κινούμαστε γύρω από τις αρχές μιας ενεργητικής, πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, η οποία επιτρέπει στη χώρα να αποτελεί πόλο σταθερότητας σε μια ευρύτερα αποσταθεροποιημένη περιοχή(…) Βρισκόμαστε σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο στο χάρτη, γεγονός που αναβαθμίζει σημαντικά το ρόλο που καλείται η χώρα να διαδραματίσει.

Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ, με δεδομένο το ενδιαφέρον τους για τη σταθερότητα στην περιοχή, αλλά και την εξαιρετικά σημαντική αμυντική συνεργασία μας – μεταξύ άλλων και στη Σούδα- έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εργαστούν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που οι σκοποί της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας βρίσκουν κοινά σημεία με τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή».



Από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στην εβδομαδιαία ομογενειακή εφημερίδα GREEK NEWS.

Μάλιστα. Ας επαναλάβουμε τις εκτιμήσεις του Αλέξη Τσίπρα, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού στις ΗΠΑ που ήδη έχει ξεκινήσει, με λίγα λόγια:

  • Οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για τη σταθερότητα στην περιοχή μας.
  • Οι σκοποί της εξωτερικής της Ελλάδας έχουν κοινά με τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή.
  • Με τις ΗΠΑ υπάρχει εξαιρετική συνεργασία, μεταξύ άλλων και στη βάση της Σούδα.

Ας θυμηθούμε, τώρα, κάποιες δηλώσεις του Γιάννη Δραγασάκη, τον Ιούλιο του 2015, από τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, όταν πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Μπ. Ομπάμα:


«Πρέπει να ευχαριστήσω δημόσια την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, διότι ενδεχομένως χωρίς τη δική τους συμβολή και επιμονή ότι η συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει και θέματα χρέους και αναπτυξιακό ορίζοντα, ίσως να μην πετυχαίναμε. Ταυτόχρονα, όμως, στα θέματα των λεγόμενων μεταρρυθμίσεων, των εργασιακών θεμάτων και άλλων και οι ΗΠΑ και το ΔΝΤ, ειδικά το ΔΝΤ, θα ήταν πιο σκληρό σε νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις»


(Ηχητικό και άρθρο για το θέμα εδώ).

Ας θυμηθούμε και την επίσκεψη του Ομπάμα στην Ελλάδα (Νοέμβριος 2016), όταν η κυβέρνηση της «Αριστεράς»(ποιας;…) τον υποδέχθηκε, τον καλωσόρισε και τον τίμησε.

Λέμε για τον «ειρηνικό» Ομπάμα της παρουσίας και των επεμβάσεων των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία, στη Σομαλία, των επιχειρήσεων στη Νιγηρία, στο Καμερούν και των παρεμβάσεων σε δεκάδες χώρες του πλανήτη, μέσω της οικονομικής κυριαρχίας των αμερικανικών συμφερόντων.

***

Ας φύγουμε για λίγο τώρα από τα «ευχαριστώ» στις ΗΠΑ, τα «κοινά σημεία με τη στρατηγική των ΗΠΑ», την «εξαιρετικά σημαντική αμυντική συνεργασία μας – μεταξύ άλλων και στη Σούδα», από την κυβέρνηση της «Αριστεράς» (ποιας;…). Ας πάμε στους άλλους, που δεν ήταν της «Αριστεράς» (ποιας;..).

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός που έχει πια και βραβείο για τη θητεία του από το 2009 έως το 2011, δήλωνε – ως υπουργός Εξωτερικών (Washington Times, 10 Δεκεμβρίου 2000)


«η Ελλάδα και οι ΗΠΑ συμμερίζονται κοινές αρχές, όπως δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, περιφερειακή σταθερότητα…».


Ο Αντώνης Σαμαράς, όταν ήταν πρωθυπουργός, σημείωσε στη συνάντησή του με τον Ομπάμα στο Λευκό Οίκο (Αύγουστος 2013) ότι


οι δύο λαοί και οι δύο χώρες είναι κάτι περισσότερο από σύμμαχοι. Υποστηρίζουν τις ίδιες αξίες, την ελευθερία, τη Δημοκρατία και την ανεξαρτησία.


Ο Κώστας Σημίτης, το 1996, με εκείνο το άθλιο «Ευχαριστούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ» για τα Ίμια (βίντεο εδώ) έδειξε με τρόπο σαφή ποια εξωτερική πολιτική υπερασπίζεται.

***

Πάμε τώρα ξανά στη δήλωση του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος υποστηρίζει πως βρισκόμαστε «σε μία περίοδο που οι σκοποί της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας βρίσκουν κοινά σημεία με τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή».

Για να δούμε ένα μέρος της στρατηγικής των ΗΠΑ, στην ευρύτετερη περιοχή και την αντίδραση της κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά και της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ.


Το κείμενο που βλέπετε αριστερά είναι το σημείο 11 από τη Διακήρυξη της Μαδρίτης και αφορά τη Συρία. Στην αρχή της Διακήρυξης, στο σημείο 1, καταγράφεται ποιοι υπέγραψαν το κείμενο:


«Εμείς, οι Αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Κύπρου, της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Μάλτας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, συναντηθήκαμε στη Μαδρίτη για την 3η Σύνοδο Κορυφής των χωρών του Νότου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 10 Απριλίου 2017».


Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας, συνυπογράφει – ως «αριστερός» πάντα – ότι:


«Η επίθεση που πραγματοποιήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη στρατιωτική αεροπορική βάση Ας Σαϊράτ στη Συρία είχε την κατανοητή πρόθεση να προλάβει και να αποτρέψει την εξάπλωση και χρήση χημικών όπλων και ήταν περιορισμένη και επικεντρωμένη σε αυτόν τον στόχο».


Το κείμενο που βλέπετε δεξιά είναι το Ψήφισμα της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ για τη Συρία (εδώ οι αποφάσεις συνεδρίασης κι εδώ το ψήφισμα της ΚΕ του κυβερνώντος κόμματος).


«Ταυτόχρονα, πρέπει η διεθνής κοινότητα να μην επιτρέψει το έγκλημα αυτό να αποτελέσει πρόσχημα για νέους πολέμους στην πολύπαθη Μέση Ανατολή. Υπό το πρίσμα αυτό, καταδικάζουμε την πυραυλική επίθεση των ΗΠΑ στη Συρία, που παραπέμπει σε αντιλήψεις παγκόσμιου χωροφύλακα και υποκατάστασης των αρμόδιων διεθνών θεσμών, ενώ δημιουργεί κινδύνους διεθνούς σύρραξης».


***

Δεν γνωρίζουμε αν ο πρωθυπουργός θα επαναλάβει τις εκτιμήσεις του για τον Ντόναλντ Τραμπ, όταν τον συναντήσει στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, που βρίσκεται σε εξέλιξη. Υπενθυμίζουμε πως Αλέξης Τσίπρας υποστήριζε για την περίπτωση εκλογής Τραμπ: «Ελπίζω να μη μας βρει κι αυτό το κακό». Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Μπ. Ομπάμα στην Αθήνα, τον Νοέμβριο του περασμένου έτους μίλαγε για την «επιθετικότητα» και τον «εκκεντρικό τρόπο» του Τραμπ (βίντεο και για τις σχετικές δηλώσεις εδω).

Η εκτίμηση μας είναι πως δεν θα το κάνει, αλλά είμαστε ανοιχτοί και σε εκπλήξεις. Μιλάμε, άλλωστε, για έναν πρωθυπουργό που διαπραγματευόταν 17 ώρες για τη χώρα. Δεν μιλάμε για κανένα …τυχαίο, αλλά για ένα ήρωα! Το μνημόνιο ήρθε, βέβαια, αλλά ο κ. Τσίπρας πάλεψε σαν …λιοντάρι.

Για ορισμένα πράγματα, όμως, είμαστε απολύτως σίγουροι για την «Αριστερά» (ποια;…) του κ. Τσίπρα:

Συνεχίζει εκείνη την παράδοση που παρέλαβε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, δηλαδή τη σχέση υποτέλειας του πολιτικού προσωπικού της χώρας με τις αμερικανικές κυβερνήσεις και τα αμερικανικά συμφέροντα.

Μια σχέση που έχει παρελθόν στην Ελλάδα:

Την αμερικανοκίνητη χούντα, την τραγωδία στην Κύπρο, το σχέδιο Μάρσαλ, τις χαρές για τον αμερικανικό στόλο, τις βόμβες Ναπάλμ. Μια σχέση με μια χώρα τα συμφέροντας της οποίας υποκινούσαν και υποκινούν χούντες, σε ολόκληρο τον κόσμο, και βάζουν πιόνια που έβαλαν να «ηγηθούν» σε κάθε ορατό και αόρατο πραξικόπημα.

***

Εμείς, πάντως, με τις «παλικαρίσιες» δηλώσεις του κ. Τσίπρα – στην ίδια παλικαρίσια κατεύθυνση των προηγούμενων πρωθυπουργών- θυμηθήκαμε εκείνες τις δηλώσεις του Αμερικανού πρεσβευτή, Ρόμπερτ Κίλι, στην Ελλάδα το 1985. Τότε που το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έσπευσε να μετριάσει τα λεγόμενα του. Τι είχε γίνει; (διαβάστε αναλυτικότερα εδώ). Ο Κίλι είχε οριστεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να αντικαταστήσει τον Μόντιγκλ Στερνς. Στις 26 Ιουλίου του 1985, κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης εξέτασής του από την αρμόδια επιτροπή της Γερουσίας, ρωτήθηκε για την πορεία των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Ο Κίλι απάντησε:


«Η βοήθεια των ΗΠΑ στην Ελλάδα μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δημιούργησε αναπόφευκτα μια πελατειακή σχέση, από την οποία θέλουν να ξεφύγουν και δικαιολογημένα μάλιστα, δεδομένου ότι η χώρα είναι πολύ ισχυρότερη τώρα, οικονομικά και στρατιωτικά».


Στις 31 Ιούλη της ίδιας χρονιάς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρει στην ανακοίνωσή του:


«Ούτε ο πρεσβευτής Κίλι, ούτε οποιοσδήποτε άλλος στην κυβέρνηση των ΗΠΑ πιστεύει ότι ελεύθερα εκλεγμένες δημοκρατικές κυβερνήσεις στη διάρκεια αυτής της περιόδου (σ.σ. μετά τον Εμφύλιο) και μετά υπήρξαν υποτελείς στις ΗΠΑ. Απεναντίας, οι κυβερνήσεις αυτές υπερασπίστηκαν με συνέπεια τα ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδας και τις σεβόμαστε για τούτο».


***

Καλή συνέχεια στο ταξίδι σας στις ΗΠΑ, κύριε Τσίπρα.

Πηγή: imerodromos.gr



Γεράσιμος Χολέβας: Σχετικά με τον Συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Από το «πειρατικό του Στάθη»

Στάθης


Έλεγαν οι παλαιοί διπλωματικοί συντάκτες, κάθε φορά που Έλληνας πρωθυπουργός συναντούσε Αμερικανό πρόεδρο: «Τι θα δώσουμε αυτήν τη φορά;»

Διότι για να πάρουμε κι εμείς κατιτίς δεν ετίθετο ποτέ θέμα.

Όπως τότε, έτσι και τώρα το μόνον που μπορούμε να ζητήσουμε από τους Αμερικανούς είναι να μας πουν τι θα μας πάρουν.

Μπορεί λοιπόν μία ολόκληρη κουστωδία υπουργών και λοιπών Ικανάτων να συνοδεύει τον πρωθυπουργό στην Ουάσιγκτον, αλλά καμιά προετοιμασία για διαπραγματεύσεις δεν έχει συντελεσθεί – δεν χρειαζόταν! Μέσες άκρες ξέρουμε τι θα μας ζητήσουν και τι θα δώσουμε.

Άντε και καλή καρδιά.

Ή αλλιώς: «Κύριε Πρόεδρε, ιδού ο στρατός σας!» (με την καλή έννοια, του Καρανίκα)

Πηγή: topontiki.gr



Στάθης: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: "Δίνουμε μαζικά δυναμικό «παρών» στα Ειρηνοδικεία και την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου, στις 3 μ.


Ο αγώνας κατά της υφαρπαγής α' κατοικιών θα συνεχιστεί παρά τη συκοφάντηση που δέχεται το Κίνημα κατά των Πλειστηριασμών

Δίνουμε μαζικά δυναμικό «παρών» στα Ειρηνοδικεία και την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου, στις 3 μ.μ.

Λέμε «ΟΧΙ» στην υφαρπαγή των λαϊκών περιουσιών και κατοικιών

Την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου επιχειρείται ξανά να βγουν στο «σφυρί» λαϊκές περιουσίες και κατοικίες, στο πλαίσιο της προσπάθειας που καταβάλλουν κυβέρνηση, μνημονιακά κόμματα, τράπεζες και δανειστές για να λεηλατήσουν την ακίνητη περιουσία του ελληνικού λαού.

Ήδη, με τις κινητοποιήσεις του Κινήματος κατά των Πλειστηριασμών, κατά τη διάρκεια όλων των προηγούμενων μηνών απετράπησαν πολλές προσπάθειες υφαρπαγής λαϊκών κατοικιών.

Η αντίσταση του Κινήματος έχει προκαλέσει την αντίδραση του μνημονιακού κατεστημένου, που προσπαθεί με διάφορα «παπαγαλάκια» να πείσει τον ελληνικό λαό ότι οι πλειστηριασμοί αφορούν στους μεγαλοϊδιοκτήτες καθώς και ότι, όσοι αγωνίζονται ενάντια τους προστατεύουν τις μεγάλες περιουσίες. Φυσικά, δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα και το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από συγκεκριμένα στοιχεία.

Συγκεκριμένα για αύριο Τετάρτη 18 Οκτωβρίου, προγραμματίζονται μόνο εντός του νομού Αττικής 64 πλειστηριασμοί και στους 54 από αυτούς, επισπεύδουσες είναι οι τράπεζες. Από τους πλειστηριασμούς αυτούς, 15 αφορούν σε πρώτες κατοικίες για πολύ μικρά, έως και εξευτελιστικά ποσά.
Παρά την προσπάθεια κατασυκοφάντησης που επιχειρείται από τα γνωστά κέντρα το Κίνημα κατά των Πλειστηριασμών το οποίο μαζικοποιείται και αναπτύσσεται, απέτρεψε τον πλειστηριασμό 14 πρώτων κατοικιών, ορισμένες από τις οποίες μάλιστα είχαν προγραμματιστεί για πολύ μικρά ποσά.
Ο αγώνας κατά της υφαρπαγής α' κατοικιών και όσων περιουσιακών στοιχείων έχουν απομείνει στις οικονομικά αδύναμες ομάδες του πληθυσμού θα συνεχιστεί παρά τη συκοφάντηση που δέχεται από διάφορα «παπαγαλάκια». Το Κίνημα κατά των Πλειστηριασμών θα συνεχίσει να κλιμακώνει διαρκώς τις δράσεις του, με στόχο να σταματήσει τα σχέδια κυβέρνησης, δανειστών και μνημονιακής Αντιπολίτευσης για την οικονομική εξόντωση των λαϊκών στρωμάτων.

Δίνουμε νέο αγωνιστικό ραντεβού στα Ειρηνοδικεία της χώρας, στις 3 μ.μ., την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017.

Όλες και όλοι μαζί εντείνουμε τον αγώνα κατά της υφαρπαγής των λαϊκών κατοικιών και περιουσιών.

Με μαζικούς αγώνες θα ακυρώσουμε στην πράξη και τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς.

Διαβάστε Περισσότερα »

Για μια νέα Αριστερά

Του καθηγητή Δρα Ηλία Φιλιππίδη


Με αφορμή τις ομιλίες των Κάρλος Λατούφ, Κώστα Λιβιεράτου και Στέλιου Ελληνιάδη στην εκδήλωση «Πολιτισμός και Χειραφέτηση» στο Resistance Festival 2017


Εκκινούμε από την κοινωνιολογική διαπίστωση, ότι το πολιτικό φάσμα Δεξιάς – Αριστεράς έχει χάσει τον γενικό και παραδοσιακό του χαρακτήρα, ο οποίος είχε παγιωθεί διαχρονικά και χώριζε την πραγματικότητα, την επιστήμη και την σκέψη των ανθρώπων ακόμη και κατά τρόπο μεταφυσικό.

Έτσι, όποιος ήταν «δεξιός», ήταν δεξιός, ό,τι και αν έλεγε, ό,τι και αν έκανε. Το αντίστοιχο ίσχυε και για τους αριστερούς. Ήταν να μην σου βγει το όνομα, ή ίσχυε αυτό που είχε επιλέξει ο καθένας με θρησκευτική ευλάβεια ή προεπιλέξει γι’ αυτόν η οικογένειά του. Εννοείται, ότι η επιλογή του καθενός ισοδυναμούσε με την είσοδο στον Παράδεισο και η αντίθετη άποψη, με την κάθοδο στην Κόλαση και τους κολασμένους.

Αν οι τεκτονικές πλάκες διαμορφώνουν νέες γεωλογικές καταστάσεις έπειτα από κάποια εκατομμύρια χρόνια, η ανθρώπινη κοινωνία, ειδικότερα η Δυτική κοινωνία μετά την Βιομηχανική επανάσταση, διαμορφώνει νέες κοινωνικές καταστάσεις το πολύ κάθε 50 χρόνια. Γι’ αυτό θα πρέπει οι μεγάλες πολιτικές θεωρίες και σχολές να επανεξετάζονται και να επαναπροσδιορίζονται από την κάθε νέα γενεά.

Η εποχή που ζούμε, ειδικά μετά τις εμπειρίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισμού και του διπολισμού, έχει κατεδαφίσει ριζικά τον ταυτοτικό, δηλ. τον συνολικό χαρακτήρα των αντιθετικών πόλων Δεξιάς – Αριστεράς. Πιστεύουμε όμως, ότι η ίδια η αντίθεση δεν έχει καταργηθεί, ίσως και να έχει ενταθεί κατακόρυφα. Αλλά αυτό που έχει αλλάξει, είναι τα κριτήρια της διακρίσεως, τα οποία πρέπει να έχουν πλέον ποιοτικό και όχι ταυτοτικό χαρακτήρα.

Κατά την άποψη μας ο ποιοτικός χαρακτήρας της διακρίσεως αναλύεται στα παρακάτω στοιχεία:

  • Α) Το κέντρο βάρους της διακρίσεως μετατίθεται από την πολιτική συνολικότητα της στα επιμέρους κριτήρια, τα οποία πρέπει να προσδιορίζονται.
  • B) Ο προσδιορισμός των κριτηρίων πρέπει να τηρεί αυστηρά την διάκριση μεταξύ ιδεολογίας και κοινωνικών δεδομένων. Άρα καταργείται ο δογματικός χαρακτήρας του προσδιορισμού της Αριστεράς και διασπάται ο φαύλος κύκλος μεταξύ ιδεολογίας και δεδομένων. Η ιδεολογία είναι πολιτικό δικαίωμα, η ενημέρωση και ο επιστημονικός χαρακτήρας της διαπιστώσεως των δεδομένων αποτελούν κοινωνική υποχρέωση απέναντι στο σύνολο της κοινωνίας και όχι μόνο απέναντι στην Αριστερά.
  • Γ) Η αντιπαλότητα μετατίθεται από τα πρόσωπα στα δεδομένα και την ιδεολογική αξιολόγηση των δεδομένων.
  • Δ) Η θυματοποίηση της Αριστεράς πρέπει να παύσει να έχει εμμονικό, μαζοχιστικό και εκδικητικό χαρακτήρα. Δυστυχώς η κυρίαρχη τάση της ελλαδικής Αριστεράς, από την εμφάνιση της μέχρι και σήμερα, χαρακτηρίζεται από έλλειψη δημοκρατικότητας.

***

Η διεθνής Αριστερά έπεσε θύμα της μαρξιστικής ορολογίας περί «Δικτατορίας του προλεταριάτου». Δεν μπορούσε ο ευλογημένος Μαρξ να πει «Δημοκρατία του προλεταριάτου», αφού οι καπιταλιστές ήταν μία ελάχιστη κοινωνική μειοψηφία;

Η δημοκρατικότητα δεν είναι θέμα σχέσεως με την εξουσία και την ταξική της διάρθρωση αλλά πρωτίστως θέμα σχέσεως με τον Λαό. Η δογματική Αριστερά έκανε το λάθος να νομίζει (και το έδειχνε), ότι υπάρχει, επειδή υπάρχει η Δεξιά. Δεν αισθανόταν υπόλογη απέναντι στον Λαό. Ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει γι’ αυτήν Λαός, υπάρχουν μόνο ο Καπιταλισμός και η Ιστορία.

Η Ιστορία είναι ο δικαστής, τα κομμουνιστικά κόμματα είναι οι εισαγγελείς οι οποίοι προτείνουν την εις θάνατον καταδίκη του κατηγορουμένου και είναι πεπεισμένα για την σύμφωνη γνώμη του δικαστή, αφού ο κληθείς εμπειρογνώμων, η «επιστήμη», στο πόρισμα της αποφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος στέκονταν εμπόδιο στον εξανθρωπισμό της κοινωνίας, ο οποίος ταυτίζεται με τον εξορθολογισμό της. Σε αυτό το δικαστήριο δεν υπάρχουν ένορκοι. Ο Λαός είναι μία ιδεολογική και όχι κοινωνιολογική έννοια.

Το αποτέλεσμα είναι ο κομμουνισμός να φαίνεται στα μάτια του λαού ως μια θεωρία,

  • α) που έρχεται εκ των άνω και όχι εκ των κάτω,
  • β) που περισσότερο διαιρεί τον Λαό παρά τον ενώνει.

Η κατάσταση χειροτερεύει ακόμη περισσότερο όταν η Αριστερά επιτίθεται στις όποιες ευαισθησίες του Λαού, παραδοσιακές, θρησκευτικές, εθνικές και τις οποίες η δογματική Αριστερά τις απορρίπτει ως «ανορθολογικές» και «οπισθοδρομικές».

Το συμπέρασμα είναι, ότι χρειαζόμαστε μία νέα Αριστερά, η οποία να αποδεικνύει σε κάθε περίσταση την ποιότητα της δράσεως και των ανθρώπων της. Να στέκεται καθημερινά δίπλα στον Λαό, να νοιάζεται για τα προβλήματα του και να μην εμπορευματοποιεί τους αγώνες της και τα θύματα της. Να μην στηρίζεται στη δυναμική της Ιστορίας και να σκέπτεται διαλεκτικά.

Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι η νέα Αριστερά θα πρέπει, σε συνεργασία με τον Λαό και τους επιστήμονες-διανοουμένους, να επεξεργάζεται και να επαναπροσδιορίζει την έννοια της προόδου, να δημιουργεί ειλικρινείς κοινωνικές συμμαχίες και όχι καθετοποιημένες οργανώσεις. Βεβαίως θα πρέπει να επανέλθουμε.

*Ο Ηλίας Φιλιππίδης είναι πανεπιστημιακός κοινωνιολογίας και νομικός

Πηγή: e-dromos.gr



Ηλίας Φιλιππίδης: Σχετικά με τον Συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Η δεξίωση του βυθού

Κώστας Καναβούρης


Εντάξει, εντάξει, πιθανόν να βρισκόμαστε μπροστά σε μια αρχαιολογική ανακάλυψη παγκοσμίου ενδιαφέροντος, αφού ένα από τα αντικείμενα που ανελκύστηκαν από το ναυάγιο των Αντικυθήρων (αποτέλεσμα της αρχαιολογικής έρευνας 4-20 Σεπτεμβρίου 2017), είναι πολύ πιθανόν να αποτελεί τμήμα του Μηχανισμού των Αντικυθήρων.

Όμως εγώ με άλλο εύρημα έμεινα εκστατικός: μ’ αυτό το χάλκινο χέρι που σώθηκε από τον ώμο μέχρι τα ακροδάχτυλα. Ένα δεξί χέρι, μονάχο του, που τείνεται μέσα στο απροσμέτρητο χάος σα να μας δεξιώνεται (να τείνει την δεξιά) μέσα από το μέγα μυστήριο της ομορφιάς και της αιωνιότητας. Κοίταζα για ώρα τη φωτογραφία αυτού του χεριού που μέσα στην πληρότητα μιας τέτοιας ομορφιάς δεν έμοιαζε με απόσπασμα αγάλματος, αλλά ήταν ένα έργο ολόκληρο. Το έργο της αιώνιας χειρονομίας του Ενός προς τον Άλλο. Κοίταζα, ύστερα από τόσους αιώνες, ένα οξειδωμένο χέρι και δεν μπόρεσα να μην ψιθυρίσω (ή μήπως φώναξα;), ιδού το θαύμα, ιδού «τα έργα της αγάπης, τα έργα της θάλασσας». Ιδού η πληρότητα της ερειπίωσης που ανασταίνει τους νεκρούς έτσι ώστε να κατανοήσουμε σε ποιούς απευθύνεται ο Οδυσσέας Ελύτης όταν λέει «τους νεκρούς να φοβάστε και των βράχων τ’ αγάλματα». Ιδού ψιθύρισα (ή μήπως φώναξα;) το «Άξιον Εστί» εκείνων που τραγουδούν το απέραντο της ανθρώπινης κατάστασης, χωρίς να είναι λίγες οι φορές που πνίγονται μέσα στο τραγούδι τους, έχοντας ωστόσο προλάβει ν’ αφήσουν την πανανθρώπινη κληρονομιά τους στον βυθό του χρόνου.

Κοίταζα για ώρα αυτό το μόνο χέρι κι ένιωσα να με παρηγορεί. Ένιωσα ότι νεύει, ότι τείνεται για να θωπεύσει όλους μας. Να ησυχάσει τον φόβο για το επέκεινα και τον φόβο για το χτεσινό αύριο που «ως όναρ παρήλθε» κι έγινε κιόλας φόβος για το αυριανό χτες.

Δεν γνωρίζω -και δεν χρειάζεται να γνωρίζω- αν είναι χέρι άνδρα ή γυναίκας. Εγώ είδα το χέρι της μητέρας μου να ακουμπάει με την ανάστροφη το μέτωπό μου, λες και θέλει να πάρει όλο τον πυρετό τον τοτινό, αλλά προπαντός όλους τους κατοπινούς. Ή μπορεί και να ήτανε το χέρι του πατέρα μου, ένα χέρι συμφιλιωμένο με το άπειρο, καθώς ώρα χαράματα μέσα στην βάρκα μού δείχνει πως να χειρίζομαι το διάκι για να μην χάνω την ρότα μου.

Α, ναι, είναι πάντα χαράματα του κόσμου μέσα στην χειρονομία τέτοιων χεριών που μας δείχνουν πως να μην χάνουμε την ρότα μας πηγαίνοντας για την ομορφιά, καθώς «ανθοβολά το νερό στο τιμόνι». Κι ύστερα βυθίζονται. Χάνονται. Περιμένουν. Κι αφήνουν τη θάλασσα να κάνει τη δουλειά της όπως μονάχα αυτή ξέρει. Να κάνει δηλαδή την ομορφιά «αλλιώς ωραία», έτσι που να φανεί κάποτε ότι ο χρόνος δεν είναι θάνατος. Τα χέρια των ανθρώπων, τα βυθισμένα χέρια όλων των σπαραγμών και όλων των ερώτων έχουν υπομονή. Γιατί ξέρουν ότι θα έρθει η ώρα τους να ξαναπούν, τι σημαίνει να αφήνεις το χέρι σου «να το λικνίζει η ρυθμική αναπνοή της σιωπής».

Γιατί πάντοτε από τα ελάχιστα πράγματα έχει ανάγκη ο άνθρωπος. Από τα ίδια ελάχιστα πράγματα έχει ανάγκη ο χρόνος: ένα χέρι που να τείνεται προσφέροντας. Όχι παρακαλώντας. Αυτό το χέρι θα έρθει η ώρα που θα το νιώσεις -αν βέβαια αξίζεις τέτοια δεξίωση- να σε αγγίζει. Ίσως γι’αυτό να βρέθηκε κατάμονο ένα χέρι στον βυθό των Αντικυθήρων. Άλλωστε το ξέρουμε πιά: «Το κορμί αρχίζει από τα χέρια./ Κι ύστερα δεν τελειώνει πουθενά».

Πηγή: artinews.gr



Κώστας Καναβούρης: Σχετικά με τον Συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Επεσε η πρωτεύουσα των τζιχαντιστών -Απελευθερώθηκε η Ράκα


Η πόλη Ράκα, πρώην πρωτεύουσα της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στη Συρία, έπεσε εξ ολοκλήρου σήμερα στα χέρια δυνάμεων που υποστηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες έπειτα από μήνες σφοδρών μαχών.
Η πτώση της Ράκας, που ανακοινώθηκε από εκπρόσωπο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), συνιστά τεράστια υποχώρηση για την εξτρεμιστική οργάνωση που είδε το «χαλιφάτο» της να κατακρημνίζεται σχεδόν στη Συρία και στο γειτονικό Ιράκ έπειτα από πολλές επιθέσεις για την εκδίωξή της από περιοχές που κατέλαβε το 2014.
«Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Ράκα έλαβαν τέλος. Η πόλη έχει τεθεί υπό τον πλήρη έλεγχο» των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (FDS), δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Τάλαλ Σέλο, εκπρόσωπος αυτής της συμμαχίας κούρδων και αράβων μαχητών που εισήλθε στις αρχές Ιουνίου στη βόρεια πόλη της εμπόλεμης χώρας. «Όλα τελείωσαν στη Ράκα (...) Αυτή τη στιγμή διεξάγονται εκτεταμένες επιχειρήσεις για την εξάλειψη ενδεχόμενων πυρήνων εν υπνώσει και την αποναρκοθέτηση της πόλης», πρόσθεσε.
Σήμερα οι FDS ανακατέλαβαν ένα νοσοκομείο και ένα δημοτικό στάδιο στο κέντρο της Ράκας, τα δύο τελευταία καταφύγια στα οποία είχαν περιχαρακωθεί δεκάδες ξένοι τζιχαντιστές.
Σύμβολο ακροτήτων
Η Ράκα έγινε το σύμβολο των χειρότερων ακροτήτων που διέπραξε η τζιχαντιστική οργάνωση, η οποία σχεδίασε εκεί αιματηρές επιθέσεις οι οποίες έπληξαν πολλές χώρες, κυρίως στην Ευρώπη.
Χθες βράδυ, οι FDS ανακοίνωσαν ότι «απελευθέρωσαν πλήρως» τον διαβόητο κυκλικό κόμβο Αλ-Ναΐμ, όπου το ΙΚ πραγματοποιούσε τις εκτελέσεις του όταν ακόμη κυριαρχούσε στην πόλη.
«Οι τζιχαντιστές υποχώρησαν πριν από δύο εβδομάδες από αυτό τον κυκλικό κόμβο αλλά οι FDS δεν είχαν καταφέρει να τον ελέγξουν γιατί είχε ναρκοθετηθεί», σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Τις τελευταίες ημέρες, χάρη σε μια συμφωνία που διαπραγματεύθηκαν τοπικοί αξιωματούχοι και εκπρόσωποι φυλών, οι τελευταίοι άμαχοι που είχαν εγκλωβιστεί εκεί μπόρεσαν να απομακρυνθούν και επιτράπηκε στους σύρους τζιχαντιστές να εγκαταλείψουν την πόλη, σύμφωνα με τις FDS.
Περίπου 275 σύροι τζιχαντιστές και οι οικογένειές τους απομακρύνθηκαν. Δεν είναι προς το παρόν γνωστό αν είχαν άδεια να μεταβούν σε άλλες περιοχές που τελούν υπό τον έλεγχο του ΙΚ.
Ο διεθνής συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ επανέλαβε πλειστάκις πως οι ξένοι μαχητές δεν επρόκειτο να λάβουν άδεια να εγκαταλείψουν τη Ράκα.
«Περισσότερος τρόμος»
«Το τελευταίο πράγμα που θέλουμε, είναι να απελευθερωθούν οι ξένοι μαχητές για να μπορούν να επιστρέψουν στις χώρες προέλευσής τους και να προκαλέσουν περισσότερο τρόμο», δήλωνε την Κυριακή ο εκπρόσωπος του συνασπισμού, ο αμερικανός συνταγματάρχης Ράιαν Ντίλον.
Τους τελευταίους μήνες το ΙΚ υφίσταται τη μία ήττα μετά την άλλη στη Συρία και στο Ιράκ, υπό το πλήγμα επιθέσεων που υποστηρίζονται από τη Ρωσία ή από τις ΗΠΑ.
Στην επαρχία Ντέιρ Έζορ (ανατολική Συρία), που γειτονεύει με τη Ράκα, οι τζιχαντιστές αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα δύο ξεχωριστές επιθέσεις: από τη μία πλευρά την επίθεση των δυνάμεων του συριακού καθεστώτος, που υποστηρίζονται από τη ρωσική Πολεμική Αεροπορία, και από την άλλη την επίθεση των FDS, που υποστηρίζονται από τον διεθνή συνασπισμό.
Οι φιλοκαθεστωτικές δυνάμεις κατάφεραν να ανακτήσουν μεγάλες περιοχές ανάμεσα στην επαρχιακή πρωτεύουσα Ντέιρ Έζορ και την πόλη Μαγιαντίν, στην ανατολική πλευρά του ποταμού Ευφράτη, ανακοίνωσε σήμερα το Παρατηρητήριο.
«Δεν είναι μια ερημική περιοχή, είναι κοινότητες πάνω στον ποταμό Ευφράτη που ήταν προπύργια του ΙΚ», διευκρίνισε στο AFP ο διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν, ο οποίος διευκρίνισε πως οι μάχες συνεχίζονται μόνο σε μία περιοχή του τομέα.
Η σύγκρουση στη Συρία, που ξέσπασε το 2011 από την κυβερνητική καταστολή ειρηνικών διαδηλώσεων, περιπλέχθηκε με την εμπλοκή ξένων χωρών και τζιχαντιστικών ομάδων σε ένα έδαφος όλο και πιο κατακερματισμένο. Έχει προκαλέσει τον θάνατο 330.000 και πλέον ανθρώπων, ενώ εκατομμύρια είναι οι εκτοπισμένοι και οι πρόσφυγες.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Τα ελληνικά ΜΜΕ χειροκροτούν τον Τσίπρα για την άνευ όρων παράδοση στον Τραμπ


Με κείμενα που θα μπορούσαν να έχουν γραφτεί στο Μαξίμου ή στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ (και ίσως εκεί να γράφτηκαν) υποδέχονται ακόμη και οι ορκισμένοι εχθροί της κυβέρνησης Τσίπρα τη συνάντησή του με τον Ντόναλντ Τραμπ, στην οποία αναμένεται να μετατρέψει την Ελλάδα σε στρατιωτική βάση του Πενταγώνου.

Το Βήμα κάνει λόγο για «ευκαιρία» Τραμπ, αναπαράγωντας δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη για το ρόλο της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ ενώ επισημαίνει ότι «προετοιμάζεται αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου».
Από την πλευρά της η Καθημερινή στα κείμενά της θυμίζει περισσότερο πλασιέ οπλικών συστημάτων, επιχειρώντας να προετοιμάσει το έδαφος για τις αγορές που αναμένεται να πραγματοποιήσει η Ελλάδα από την Lockheed Martin.
Το επιμαχο απόσπασμα είναι απολαυστικό… με έναν τραγικό τρόπο:
«Ο υπουργός αναπληρωτής Εθνικής Αμυνας Δ. Βίτσας μετέβη τις προηγούμενες ημέρες στην έδρα της Lockheed Martin στο Τέξας, προκειμένου να συζητήσει για τον σχεδιαζόμενο εκσυγχρονισμό μέρους του στόλου των ελληνικών F-16. Επίσης, βρέθηκε και στο Ντέλαγουερ για συζητήσεις με εταιρεία που κατασκευάζει ελικόπτερα, στο πλαίσιο της ανάγκης συντήρησης μέρους του ελληνικού στόλου της Αεροπορίας Στρατού. Υπενθυμίζεται ότι ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη και η αναβάθμιση των τριών αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3 που ανήκουν στο Πολεμικό Ναυτικό.
Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν ότι η Ελλάδα αποτελεί παράγοντα σταθερότητας αλλά και κομβικό πάροχο ασφαλείας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, κάτι που δεν μπορεί να εξασφαλιστεί δίχως αεροσκάφη που παρέχουν επιχειρησιακή εικόνα σε άμεσο χρόνο (στον συγκεκριμένο τομέα η Ελλάδα υστερεί έναντι της Τουρκίας η οποία διαθέτει σύγχρονα αεροσκάφη τύπου CN-235)».

Παράλληλα τα κυρίαρχα ΜΜΕ επιχειρούν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις για τη φημολογούμενη τοποθέτηση των δολοφονικών drones (και συγκεκριμένα τις πληροφορίες για τοποθέτηση των μην επανδρομένων MQ-9 Reaper σε ελληνικές αεροπορικές βάσεις σε Λάρισα και Ανδραβίδα).
Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί αυτό που δεν κατάφεραν όλοι ο προκάτοχοί της: να μετατρέψει την Ελλάδα σε κέντρο κατασκοπείας αλλά και ορμητήριο για βομβαρδισμούς στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Μετά τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, που επιτρέπει την εκπαίδευση ισραηλινών πιλοτων στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Τσίπρα εντάσσεται ενεργά και στους αμερικανικούς σχεδιασμούς για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής.
Ίσως η ασφάλεια και η ειρήνη που απολάμβανε η χώρα, έχοντας διατηρήσει σχετικές αποστάσεις από τις επιθέσεις σε χώρες τη Μέσης Ανατολής, να φτάνει στο τέλος της. Το βέβαιο είναι ότι οι Έλληνες πολίτες θα κληθούν αρχικά να πληρώσουν το λογαριασμό για την αγορά νέων οπλικών συστημάτων και στη συνέχεια το οικονομικό και ανθρώπινο κόστος από την αποσταθεροποιήση της περιοχής.
*Πηγή: info-war.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Πάρτι στα social media! Ο Τραμπ ήθελε να δει μόνο τον Τσίπρα για να του πουλήσει αεροπλάνα!


Σχόλια από τα social media, μιας και είναι ξεκάθαρο ότι οι ΗΠΑ δέχθηκαν τον ηγέρπη μας μόνο και μόνο για να μας χρυσώσουν το χάπι που θα κάνουμε πλούσιες τις βιομηχανίες όπλων των ΗΠΑ αγοράζοντας σαν χώρα από αυτές όπλα:






Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Τσίπρας μοιράζεται κοινές αξίες με τον Τραμπ, ο οποίος μας πουλά F16


Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις σε όλους τους τομείς, η ελληνική οικονομία και οι επενδύσεις, τα εξοπλιστικά και οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο τέθηκαν επί τάπητος στη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο.

Τον Έλληνα πρωθυπουργό υποδέχτηκε στις 19:00 το απόγευμα (ώρα Ελλάδος) ο Αμερικανός πρόεδρος στο κατώφλι του Λευκού Οίκου.

Τον κ. Τσίπρα συνοδεύουν στις ΗΠΑ ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Νίκος Παππάς και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, καθώς και ο πρέσβης κ. Λαλακός.

Ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε την Ελλάδα σημαντικό εταίρο και σύμμαχο και ευχαρίστησε τον Έλληνα πρωθυπουργό για την παρουσία του στις ΗΠΑ.

Ο κ. Τραμπ τόνισε πως η Ελλάδα έχει περάσει πολλά αλλά είναι στο σωστό δρόμο για την επιστροφή και έχει κάνει εξαιρετική δουλειά.

«Μένουμε δίπλα στους Έλληνες καθώς ανακάμπτουν και επιβεβαιώνουμε την δέσμευσή μας να στηρίξουμε το αίτημα για ανακούφιση του χρέους», τόνισε ο Ντόναλντ Τραμπ σπεύδοντας να σημειώσει ότι «η Ελλάδα παρουσιάζει τεράστιες ευκαιρίες για επενδύσεις».

Όπως είπε, είχαμε μια καρποφόρα συζήτηση για θέματα άμυνας, οικονομίας και ενέργειας. Παράλληλα συνεχάρη την Ελλάδα για την συνεργασία στη βάση της Σούδας και για το ότι δαπανά 2% του ΑΕΠ για την άμυνα.

Ο «πλανητάρχης» είπε με νόημα πως οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να βοηθήσουν την Ελλάδα, αν φυσικά η Ελλάδα βοηθήσει τις ΗΠΑ.

Στο σημείο αυτό ο κ. Τραμπ υπογράμμισε πως οι δύο πλευρές έχουν αποφασίσει την αναβάθμιση των f-16.

«Θα συζητήσουμε τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε την Ελλάδα», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος ενώ υπογράμμισε ότι «έχουμε υπάρξει σπουδαίοι σύμμαχοι».

Ο κ. Τραμπ δεν παρέλειψε να μιλήσει και για τον ελληνικό τουρισμό για τον οποίο είπε πως πάει πολύ καλά εκφράζοντας τη στήριξη των ΗΠΑ.

«Η σχέση των χωρών μας είναι εξαιρετική είναι μια σχέση πολλών ετών, έχουν περάσει πάρα πολλά. Σας συγχαίρω για όλα όσα έχετε περάσει, ειδικά στο πεδίο του τουρισμού έχετε μια πολύ σημαντική ανάκαμψη με νούμερα ρεκόρ. Έχουμε πολλούς φίλους στην Ελλάδα και είμαστε μαζί σας πραγματικά και είναι τιμή μας να σας έχουμε εδώ σήμερα», είπε ο Πρόεδρος Τραμπ, απευθυνόμενος στον κ. Τσίπρα, στις συνομιλίες που έγιναν στην αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου.

Οι επενδύσεις και η ερώτηση που «έκαψε» τον Τσίπρα

Στις κοινές δηλώσεις των δύο ηγετών προς τους δημοσιογράφους, ο κ. Τραμπ επεσήμανε τις στενές σχέσεις των δύο χωρών και εξέφρασε για μια ακόμη φορά τις ευχαριστίες του προς την ελληνική αντιπροσωπεία και τον Έλληνα πρωθυπουργό.
Ο κ. Τραμπ τόνισε πως οι ΗΠΑ στέκονται δίπλα στην Ελλάδα καθώς ανακάμπτει και επανέλαβε την πρόθεσή του για στήριξη της χώρας μας, χωρίς ωστόσο να αναφερθεί σε συγκεκριμένες λύσεις.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκαθάρισε πως είναι ειλημμένη απόφαση η αναβάθμιση των μαχητικών αεροσκαφών F-16, ενώ εξέφρασε την πρόθεση για επενδύσεις στη χώρα μας στον τομέα της ενέργειας.
Η συζήτηση πήρε... φωτιά όταν δημοσιογράφος ρώτησε τον Ντόναλντ Τραμπ αν γνώριζε τα όσα είχε πει για τον ίδιο ο Αλέξης Τσίπρας πριν τις αμερικανικές εκλογές (σ.σ. ...«ελπίζουμε να μην δούμε αυτό το κακό»)
Ο Ντόναλντ Τραμπ έδειξε να αιφνιδιάζεται καθώς δεν γνώριζε, όπως είπε, ότι ο κ. Τσίπρας είχε κάνει τη συγκεκριμένη δήλωση. «Αν ήξερα τι είχε πει για μένα προεκλογικά δεν θα τον δεχόμουν», είπε εμφανώς εκνευρισμένος ο «πλανητάρχης». 
Δείτε το βίντεο!



Ο κ. Τραμπ συμπλήρωσε πως πολλοί ηγέτες ξένων χωρών ήταν επιφυλακτικοί πριν αναλάβει εκείνος την προεδρία των ΗΠΑ.

Τσίπρας: Η Ελλάδα είναι στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ

Μια σημαντική στιγμή για την ενίσχυση των ελληνοαμερικανικών στρατηγικών σχέσεων, χαρακτήρισε, με ανάρτηση στο twitter, ο πρωθυπουργός την επίσκεψη του στον Λευκό Οίκο.
«Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας. Η Ελλάδα είναι στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ σε μία ευαίσθητη περιοχή, αλλά είναι πάντα ένας αξιόπιστος σύμμαχος και εταίρος», τόνισε ο Έλληνας πρωθυπουργός, εκφράζοντας στον Αμερικανό πρόεδρο τη στενή συνεργασία των δύο χωρών στην ανατολική Μεσόγειο.
«Μοιραζόμαστε κοινές αξίες, ας μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα γεννήθηκε η ελευθερία και η δημοκρατία, αξίες που μοιραζόμαστε» πρόσθεσε ο πρωθυπουργός.
Η Ελλάδα καθίσταται σημαντικός κόμβος μεταφορών και ενέργειας και είναι πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ανέφερε ο κ. Τσίπρας. 
Όπως τόνισε ο Πρωθυπουργός, οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις σήμερα βρίσκονται ίσως στο καλύτερό τους επίπεδο μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο.
«Η συνεργασία των ΗΠΑ με την Ελλάδα είναι σήμερα περισσότερο σημαντική από ποτέ και η Αθήνα προσβλέπει στην προσέλκυση σημαντικών αμερικανικών επενδύσεων», είπε ο Πρωθυπουργός.
Ερωτηθείς για δήλωσή του προ των Αμερικανικών εκλογών, όταν είχε σημειώσει –αναφερόμενος στο ενδεχόμενο εκλογής του κ. Τραμπ- πως ελπίζει «αυτό το κακό να μην μας συμβεί», ο Πρωθυπουργός τόνισε ότι «η προσέγγισή τους στα πράγματα ορισμένες φορές μπορεί να μοιάζει διαβολικός αλλά είναι για καλό». «Σας διαβεβαιώνω ότι η συνάντηση ήταν γόνιμη, δεν αισθάνθηκα ότι απειλούμαι», πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο κ. Τραμπ, έχουν στόχο να βρουν κοινό έδαφος για τους κοινούς στόχους.
Ο κ. Τσίπρας στάθηκε εξάλλου στην ανάγκη να σταματήσει η προκλητικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο και να υπάρξει δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό, λέγοντας, παράλληλα, ότι οι ΗΠΑ μπορούν να συμβάλλουν στο να απαλλαγεί η Ελλάδα από τις εθνικές της ανησυχίες.


Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου