Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Λαφαζάνης: Το “Εσθονικό” εμπόριο εσωτερικής κατανάλωσης Τσίπρα και Κοντονη


Με τον εντυπωσιακό τίτλο ο “Σταλινισμός στην εξουσία” κυκλοφόρησαν την Δευτέρα (21/8) τα “ΝΕΑ” υπό τη νέα ιδιοκτησία τους.
Δεν ξέρω αλλά η προσπάθεια να βρεθούν αφορμές για αντιπολίτευση και μάλιστα πομπώδη, απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όταν αυτές εκλείπουν επί της πραγματικής πολιτικής, προκαλεί κωμικά φαινόμενα.
Άραγε είναι τόσο δύσκολο για τους ιθύνοντες στα “ΝΕΑ” να διαχωρίσουν τις αυθεντικές πολιτικές επιλογές μιας παραδομένης και εξωνημένης κυβέρνησης, με την απέλπιδα και διασκεδαστική προσπάθεια της να προβεί σε ευτελέστατους “Εσθονικούς” αντιπερισπασμούς, προκειμένου εις μάτην και απευθυνόμενη σε αφελείς, να περισώσει κάποια ψήγματα αριστερής εικόνας;
Και όμως. Είναι τόση η ένδεια της σημερινής δεξιάς και των κεντροαριστερών παραλλαγών της, ένδεια σε εναλλακτικές πολιτικές και θέσεις, ώστε να συναγωνίζονται σε αποπροσανατολισμό τον ΣΥΡΙΖΑ και τους αμίμητους ΑΝΕΛ.
Η κίνηση Μαξίμου και Κοντονή να μην παραστεί εκπρόσωπος της χώρας μας στην Διάσκεψη “για τα εγκλήματα του κομμουνισμού” στο Ταλίν της Εσθονίας, δεν έχει την παραμικρή σχέση με οποιαδήποτε εναντίωση σε νεοψυχροπολεμικές φιέστες της, υπό την Γερμανική μπότα, ολοκληρωτικής ΕΕ.
Άλλωστε, η κυβέρνηση Τσίπρα αποτελεί έκφραση του ολοκληρωτισμού της ΕΕ στην Ελλάδα.
Πολύ περισσότερο η κίνηση Μαξίμου-Κοντονή δεν έχει την παραμικρή σχέση με κίνηση συμπάθειας και προσέγγισης προς τις αρχές και τις αξίες της αριστεράς, τις οποίες έχουν κουρελιάσειδιασύρει και πετάξει βορρά στην σκύλευση των κατεστημένων κέντρων.
Η κίνηση Μαξίμου-Κοντονή είναι απλώς μια γυμνή και κυνική επιλογή εσωτερικής κατανάλωσης, που κλείνει το μάτι στη κομματική βάση του ΣΥΡΙΖΑ και στις ευαισθησίες ενός μέρους των ψηφοφόρων του, προσπαθώντας απελπισμένα να συγκρατήσει την κοινωνική κατάρρευση του.
Η κυβέρνηση Τσίπρα, που εφαρμόζει τα μνημόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που κόβει συντάξεις και δικαιώματα, που ψηφίζει δύο-δύο τα μνημόνια της υποδούλωσης και ξεπουλάει τη χώρα, δεν διαθέτει καμιά αριστερή ευαισθησία. Επιχειρεί απλώς να εμπορευθεί με τον πλέον προκλητικό και αδίστακτο τρόπο, τις ευαισθησίες ενός αριστερού προοδευτικού και δημοκρατικού κόσμου.
Είναι κωμικοτραγικό, λοιπόν, ότι τόσο η ΝΔ αλλά και σύσσωμος, σχεδόν, ο συστημικός τύπος, υποβοηθούν την κυβέρνηση και τον Κοντονή σε αυτό το άθλιο εμπόριο και μοιάζουν να παίρνουν σοβαρά κινήσεις που στο μόνο που αποβλέπουν είναι να συντηρήσουν ανύπαρκτες διαχωριστικές γραμμές που έχουν κουρελιαστεί και εξευτελιστεί.
Ας μην ανησυχούν τα ΝΕΑ.
Δεν υπάρχει κανένας Σταλινισμός στην εξουσία.
Αυτό που υπάρχει στην χώρα είναι μια μνημονιακή, κάτω από την Γερμανική μπότα, χούντα. Ένας βαθύς ολοκληρωτισμός που στο όνομα του ευρώ, του χρέους και μιας παραδομένης ολιγαρχίας του πλούτου, καταστρέφει και λεηλατεί τον τόπο.
Αυτόν το νέο ολοκληρωτισμό αντιπροσωπεύει και εκφράζει σήμερα το Μαξίμου και ο Κοντονής, μαζί με τα μνημονιακά συνεταιράκια τους, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ κλπ, δίνοντας μεταξύ τους παθιασμένες αλλά βαθύτατα καταστροφικές για τον τόπο μάχες απλώς για τις καρέκλες της εξουσίας και τα προνόμια της, με μεγάλο θύμα τον ελληνικό λαό.

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιατί κομμουνισμός; Γιατί ο καπιταλισμός απέτυχε

Κόσμος

Γιατί κομμουνισμός;

Γιατί ο καπιταλισμός σκοτώνει

Κάθε χρόνο 8.000.000 πεθαίνουν λόγω έλλειψης καθαρού νερού, 7.665.000 πεθαίνουν από την πείνα, 3.000.000 πεθαίνουν από ασθένειες που μπορούν να καταπολεμηθούν, και 500.000 πεθαίνουν από ελονοσία.

Αυτοί είναι πάνω από 100.000.000 θάνατοι μέσα σε μια πενταετία, που μπορούν να αποφευχθούν.

Γιατί ο καπιταλισμός τροφοδοτεί τον πόλεμο

Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση τα 222 χρόνια από τα 239 που συνολικά υπάρχουν, και μόνο το 2016 έριξαν περίπου 30.000 βόμβες. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ προσπάθησαν κρυφά 72 φορές να ανατρέψουν άλλες κυβερνήσεις.

Ο πόλεμος είναι απαραίτητος στον καπιταλισμό, για να διατηρείται η εξουσία και το σύμπλεγμα στρατού-βιομηχανίας.

Γιατί ο καπιταλισμός προκαλεί την πείνα

To 2016, 795.000.000 υπέφεραν από χρόνιο υποσιτισμό και 161.000.000 παιδιά κάτω των 5 ετών είχαν καθυστερημένη ανάπτυξη, παρ’όλο που κάθε χρόνο παράγεται φαγητό αρκετό για 3 δισεκατομμύρια παραπάνω από το συνολικό παγκόσμιο πληθυσμό.

Γιατί ο καπιταλισμός προκαλεί την ανισότητα

2.700.000.000 αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα και 1.300.000.000 άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Την ίδια στιγμή, οι 8 πλουσιότεροι άνθρωποι κατέχουν τον πλούτο που έχει συνολικά το 50% του πληθυσμού, ενώ το 90% κατέχει μόλις το 15% του παγκόσμιου πλούτου.

Γιατί ο καπιταλισμός απέτυχε.

Πηγή: info-war.gr


Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Στις 31 Αυγούστου πανελλαδική συγκέντρωση των Συντονισμών Συλλογικοτήτων και Πρωτοβουλιών ενάντια στους πλειστηριασμούς

Κοντονής και μεγαλοσυμβολαιογράφοι: όλα τα τσιράκια των τραπεζών δουλεύουνε μαζί…

Προσπαθώντας με κάθε τρόπο να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στην Ε.Ε. και το κεφάλαιο και να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των τραπεζών, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φαίνεται να μην έχει ενδοιασμούς. Τελευταίο επεισόδιο η τροπολογία που κατεπειγόντως κατέθεσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Στ. Κοντονής και αφορά τη διενέργεια ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.

Με τη συγκεκριμένη τροπολογία (και σε εφαρμογή των άρθρων 59-60 του 4ου μνημονίου και του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας) επανακαθορίζεται το νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας των Συμβολαιογραφικών Συλλόγων. Ειδικότερα προβλέπεται η δυνατότητα ίδρυσης από τους Συμβολαιογραφικούς Συλλόγους νομικών προσώπων για τη δημιουργία, την αγορά και τη χρήση ηλεκτρονικών συστημάτων και εφαρμογών για τις επαγγελματικές τους ανάγκες. Ταυτόχρονα δε ορίζεται το νομικό πλαίσιο που θα διέπει τις συγκεκριμένες συμβάσεις και θα είναι ιδιωτικού και όχι δημοσίου δικαίου, χωρίς δημόσιο διαγωνισμό δηλαδή, που θα ήταν μια διαδικασία χρονοβόρα για τα συμφέροντα των τραπεζών (και τις κυβερνητικές δεσμεύσεις) και μη αποδοτική για συγκεκριμένα φιλικά επιχειρηματικά συμφέροντα.

Για την επιβεβαίωση δε της “αριστερής” ταυτότητας του ιδίου και της κυβέρνησής του, ο Κοντονής έκανε στη βουλή και σε εφημερίδες δηλώσεις καταγγελίας του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς ενώ ταυτόχρονα φρόντισε και για το στήσιμο απεργοσπαστικού μηχανισμού στους Συλλόγους Συμβολαιογράφων. Ανάμεσα σε πολλά άλλα ψέματα, ο Κοντονής, πλήρης θράσους, εκφράζει τον προβληματισμό του για την δράση «διαφόρων πολιτικών χώρων που προβαίνουν σε ενέργειες απαράδεκτες, βιαιότητες και προπηλακισμούς κατά των συμβολαιογράφων, ιδιαίτερα όταν όλοι γνωρίζουμε ότι για να γίνει ένας πλειστηριασμός έχει μεσολαβήσει η εκδίκαση δικαστικής απόφασης και πολλές φορές πολυετής αντιδικία»!!! Την ίδια στιγμή υιοθέτησε την προτροπή του (υπόδικου για το παραδικαστικό κύκλωμα) προέδρου της Συντονιστικής Επιτροπής των Συμβολαιογραφικών Συλλόγων Γ. Ρούσκα και συμπεριέλαβε στην τροπολογία ρύθμιση με βάση την οποία μέλη Συλλόγων που διαφωνούν και απέχουν από την πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών θα μπορούν να μπαίνουν σ’ αυτήν μέσω άλλων Συλλόγων!!! Εκτός, μ’ άλλα λόγια, της παγκόσμιας πρωτοτυπίας της καθιέρωσης ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, η κυβέρνηση προχωρά και στην επίσης πρωτότυπη για στοιχειωδώς δημοκρατικό καθεστώς ενέργεια, να νομοθετεί τον απεργοσπαστικό μηχανισμό ώστε οι “αποδέκτες” των «απαράδεκτων ενεργειών, βιαιοτήτων και προπηλακισμών», η πρόεδρος του Συλλόγου Θεσσαλονίκης Μπιλίση-Χρουσαλά και η παρέα της να μπορούν να παρακάμψουν την (με συντριπτική πλειοψηφία) απόφαση της γενικής συνέλευσης του Συλλόγου τους, να μπουν στο σύστημα ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και δεκάδες λαϊκά σπίτια, μαγαζάκια κ.ά. να γίνουν βορρά στα νύχια των τραπεζιτών…

Είναι όμως γελασμένοι ο Κοντονής και η κυβέρνησή του, η Ε.Ε., οι τραπεζίτες και τα τσιράκια τους οι μεγαλοσυμβολαιογράφοι αν νομίζουν ότι με τέτοια νομικά τερτίπια θα ξεπεράσουν τα εμπόδια που βάζει το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς στις αρπακτικές τους διαθέσεις. Όπως ένα χρόνο τώρα το όλο και πιο μαζικό, αποφασιστικό και ανυποχώρητο κίνημα δεν τους επιτρέπει να πραγματοποιήσουν πλειστηριασμούς στα ειρηνοδικεία και ν’ αρπάξουν τα σπίτια μας και τη λαϊκή περιουσία, έτσι και με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, με μαζικές και συντονισμένες σ’ όλη τη χώρα δράσεις θα επιβάλλουμε σε όλους τους Συμβολαιογραφικούς Συλλόγους την αποχή από τους πλειστηριασμούς και την άρνηση της ευθύνης διενέργειας των ηλεκτρονικών, όπως αποφάσισε ο Σύλλογος Εφετείου Θεσσαλονίκης και στην κυβέρνηση την κατάργηση της αντιλαϊκής νομοθεσίας.Θα καταργήσουμε στην πράξη και την τροπολογία και το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και τα σχετικά άρθρα του μνημονίου, φραγμό θα βάλουμε στην αρπαγή της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας.

Πρώτο ραντεβού λοιπόν, κ. Κοντονή, στις 31 του Αυγούστου στη 1 το μεσημέρι, στο υπουργείο Δικαιοσύνης, στην πανελλαδική συγκέντρωση των Συντονισμών Συλλογικοτήτων και Πρωτοβουλιών ενάντια στους πλειστηριασμούς.
Και να ‘στε σίγουροι:
ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΝ ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ!



Διαβάστε Περισσότερα »

Ανδριάνοπουλος: Ο νεοφιλελεύθερος φασίστας κάνει την πατάτα του αιώνα


Μία συγκλονιστική φωτογραφία από τρομοκρατική επίθεση θέλησε να αφιερώσει σε όσους διαφώνησαν με την πρόσφατη ρατσιστική τοποθέτησή του ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος.


Στη φωτογραφία εικονίζεται ένα αυτοκίνητο να σπέρνει τον θάνατο, πέφτοντας πάνω σε πεζούς. «Αφιερωμένη σε όσους στενοχωρούνται για κριτική σε ισλαμιστές», έγραψε στο συνοδευτικό σχόλιο.


 Η φωτογραφία ωστόσο δεν είναι από την τρομοκρατική επίθεση στη Βαρκελώνη ή από κάποια άλλη επίθεση τζιχαντιστών, αλλά από τη δολοφονική επίθεση ακροδεξιών σε αντιφασίστες διαδηλωτές στο Σάρλοτσβιλ των ΗΠΑ, που είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθεί η 32χρονη Heather Heyer.


Ωστόσο ο Α. Ανδριανόπουλος όχι μόνο δεν επιχείρησε να διορθώσει την επική του γκάφα, αλλά επιτίθεται μέσω twitter σε όσους του επισημαίνουν το λάθος του.







Διαβάστε Περισσότερα »

Οι Εσθονοί αντιμετώπισαν τους ναζί ως απελευθερωτές




«Από το 2006 και μετά, εισαγγελείς, που είχαν μακράν το χειρότερο ιστορικό δίωξης ναζί εγκληματιών πολέμου που απελάθηκαν από τις ΗΠΑ ύστερα από εκτενείς διαδικασίες, κατάφεραν με κάποιον τρόπο να βρουν την ενέργεια να ασκήσουν διώξεις σε Εβραίους επιζήσαντες των γκέτο, που προσέφυγαν στα δάση προκειμένου να ενταχθούν στην αντιναζιστική αντίσταση.
Δεν υπήρχαν βρετανικές ή αμερικανικές στρατιωτικές μονάδες σε εκείνα τα μέρη, και ναι, οι Σοβιετικοί αποτέλεσαν τη μοναδική ελπίδα για έναν μικρό αριθμό διαφυγόντων της ναζιστικής φονικής μηχανής κατά την περίοδο 1941-1945, όταν οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία και η ΕΣΣΔ ηγήθηκαν της συμμαχίας ενάντια στον Χίτλερ. Κανένας από αυτούς τους επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος δεν κατηγορήθηκε για κάτι συγκεκριμένο - επειδή δεν υπήρχε τίποτα να τους προσάψουν.
Αυτές οι διώξεις αποτέλεσαν περισσότερο καμπάνιες για να αλλάξει η Ιστορία, αποτέλεσαν τμήμα μιας ακριβής και εκτεταμένης προσπάθειας, ώστε, αργά αλλά με σιγουριά, να αλλάξει η αφήγηση της Ιστορίας και να προσαρμοστεί στους ντόπιους υπερεθνικιστές». Ο Ντοβίντ Κατζ, Αμερικανός καθηγητής εβραϊκών σπουδών στο Βίλνιους της Λιθουανίας, περιέγραψε με αυτόν τον τρόπο το 2010 στον βρετανικό Guardian πώς οι ηγεσίες των χωρών της Βαλτικής μεθόδευσαν τη θεωρία περί «διπλής γενοκτονίας» από τους ναζιστές και τους Σοβιετικούς. Με το απόσπασμα αυτό ο Κατζ αναδεικνύει όμως σημαντικές πτυχές και τα ουσιαστικά αποτελέσματα της μεθόδευσης των ηγεσιών της Εσθονίας, της Λετονίας και της Λιθουανίας για την εξίσωση κομμουνισμού και ναζισμού.
Η «Εφ.Συν.» απαριθμεί τον τρόπο με τον οποίο οι βαλτικές χώρες προχώρησαν και συνεχίζουν να προχωρούν στην αθώωση των ντόπιων συνεργατών των ναζί, σε μια προσπάθεια να ξαναγραφτεί η Ιστορία και να αμαυρωθεί η δημοκρατική παράδοση του κομμουνιστικού κινήματος.
Το 1992 βετεράνοι της 20ής Μεραρχίας των Ες Ες παρήλασαν για πρώτη φορά στο Ταλίν της Εσθονίας. Ηταν μια κίνηση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη χώρα και διεθνώς, καθώς θεωρήθηκε ως ευθεία προσπάθεια να «ξαναγραφτεί» η ιστορία της μάχης ενάντια στον φασισμό. Δεν επρόκειτο όμως για μια μεμονωμένη ενέργεια, καθώς η κυβέρνηση της Εσθονίας συστηματικά αποκατέστησε τα επόμενα χρόνια πλήρως τους συνεργάτες των ναζιστικών δυνάμεων.
Τον Μάιο του 2007 απομακρύνθηκε ύστερα από πολύμηνες διαμάχες και οδομαχίες το μπρούντζινο μνημείο του «Αλιόσα», που τιμούσε τη μνήμη των 275.000 νεκρών Σοβιετικών στρατιωτών και παρτιζάνων που πολέμησαν τους ναζί | AP Photo/NIPA, Timur Nisametdinov
Στις 22 Ιουνίου του 1941 η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην Εσθονία, η οποία είχε καταληφθεί έναν χρόνο πριν από τις σοβιετικές δυνάμεις. Οι Εσθονοί αντιμετώπισαν τους ναζί ως απελευθερωτές, ενώ τον Ιανουάριο το 1944 -κατά τη σοβιετική αντεπίθεση- οι ναζιστικές δυνάμεις μαζί με τις αρχές της χώρας προχώρησαν σε επιστράτευση. Η «20ή Ενοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των Ες Ες», όπως ήταν η επίσημη ονομασία της, σχηματίστηκε από 38.000 Εσθονούς, οι οποίοι πολέμησαν λυσσαλέα και με αγριότητα για πάνω από έναν χρόνο τις σοβιετικές δυνάμεις προκαλώντας τον θάνατο χιλιάδων Σοβιετικών στρατιωτών.
Η μεραρχία τελικά, αφού αναμορφώθηκε με Γερμανούς στρατιώτες και αξιωματικούς, διαλύθηκε. Ορισμένοι κατέφυγαν στην ύπαιθρο της χώρας οργανώνοντας με τη βοήθεια δυτικών δυνάμεων «αντάρτικο» κατά των Σοβιετικών, ενώ άλλοι προσέφυγαν σε περιοχές που απελευθερώθηκαν από τις δυτικές δυνάμεις και παραδόθηκαν έπειτα στους Σοβιετικούς. Οι αρχές των ΗΠΑ το 1950, σε μια διπλωματική κίνηση, απέφυγαν να δώσουν στη συγκεκριμένη μεραρχία τον χαρακτηρισμό του «εχθρικού κινήματος στην αμερικανική κυβέρνηση».
Το τέλος της προηγούμενης χιλιετίας βρήκε τους βετεράνους της 20ής Μεραρχίας να οργανώνονται εκ νέου. Το 2000 συνέστησαν ένωση. Μία χρονιά νωρίτερα, το 1999, οργανώθηκε η επαναταφή του Αλφόνς Ρεμπανέ στην πατρίδα του. Επρόκειτο για έναν εκ των υπευθύνων σφαγών Εβραίων και Σλάβων στην Εσθονία και την γύρω περιοχή, ενώ υπήρξε επιτελικό στέλεχος των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών (MI6) στην ενορχήστρωση της «Επιχείρησης Ζούγκλα» με στόχο την αποσταθεροποίηση της Πολωνίας και των Βαλτικών κρατών.
Το επόμενο επεισόδιο στη φιλοναζιστική δραστηριότητα στην Εσθονία αφορούσε ένα μνημείο που απεικονίζει έναν στρατιώτη με γερμανικό κράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, εσθονική σημαία στον καρπό και τον εσθονικό «Σταυρό της Ελευθερίας» στον λαιμό. Η πλακέτα γράφει πως το μνημείο είναι αφιερωμένο στους «Εσθονούς άνδρες που πολέμησαν το 1940-1945 κατά του Μπολσεβικισμού και για την αποκατάσταση της εσθονικής ανεξαρτησίας». Χρειάστηκαν τρία χρόνια προκειμένου να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις και τελικά να τοποθετηθεί το μνημείο στην πόλη Λάγκεντι, κοντά στο Ταλίν, τον Οκτώβριο του 2005.

Μέρα μνήμης...

Δύο μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2005, η κυβέρνηση της Εσθονίας ανακήρυξε την 22α Σεπτεμβρίου «Μέρα μνήμης των αγωνιστών της αντίστασης και της έναρξης της 50χρονης κατοχής», απαγορεύοντας σε αντιφασίστες να πραγματοποιήσουν συγκεντρώσεις τιμής για την απελευθέρωση του Ταλίν -την ίδια ημερομηνία- από τον σοβιετικό στρατό.
Και λιγότερο από δυο χρόνια μετά, οι συνεργάτες των ναζί πήραν την οριστική «ρεβάνς»: τον Ιανουάριο του 2007 εγκρίθηκε από τον Εσθονό πρόεδρο Τοόμας Χέντρικ Λβες το νομοσχέδιο για την απομάκρυνση σοβιετικών μνημείων, με τη δικαιολογία ότι «αναμοχλεύουν τα μίση, αποτελούν απειλή για την κοινωνική τάξη και επαινούν κράτη που κατέκτησαν την Εσθονία». Παράλληλα, το εσθονικό Κοινοβούλιο ψήφισε νόμο με τον οποίο απαγορεύτηκε η χρήση κομμουνιστικών συμβόλων (το Κ.Κ. Εσθονίας έχει απαγορευτεί από το 1991).
Τον δε Μάιο του 2007 απομακρύνθηκε ύστερα από πολύμηνες διαμάχες και οδομαχίες με έναν νεκρό και 75 τραυματίες το μπρούντζινο μνημείο του «Αλιόσα», που τιμούσε τη μνήμη των 275.000 νεκρών Σοβιετικών στρατιωτών και παρτιζάνων που πολέμησαν τους ναζί (στις τάξεις του σοβιετικού στρατού ανήκαν επίσης πάνω από 20.000 Εσθονοί).
Εκτοτε η κυβέρνηση της Εσθονίας προχώρησε σε συστηματική αποκατάσταση των συμμετεχόντων στις δυνάμεις που πολέμησαν πλάι στον ναζιστικό στρατό. Τον Φεβρουάριο του 2010 η κυβέρνηση του Αντρους Ανσιπ, σημερινού αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παραχώρησε δεξίωση προς τιμήν της ένωσης των βετεράνων της 20ής Μεραρχίας. Εναν χρόνο μετά, τον Φεβρουάριο του 2011, δήλωσε ενώπιόν τους:
«Σας ευχαριστώ για όσα κάνατε για το εσθονικό κράτος και τον λαό. Η Εσθονία είναι πλέον ένα κράτος για το οποίο μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι», ενώ δώδεκα μήνες μετά συνυπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με την Ενωση για τη δημιουργία μνημείων προς τιμή των αξιωματικών των συνεργατών των ναζί, αλλά και τη χρηματοδότηση της ένωσης από τον εσθονικό κρατικό προϋπολογισμό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ενωση των φιλο-ναζί βετεράνων πρωτοστατεί, μεταξύ άλλων, ο Μιχαήλ Γκορσκόφ, που αν και εκδόθηκε στην Εσθονία προκειμένου να δικαστεί, η υπόθεση «έκλεισε». Κατηγορείται από ερευνητές και επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος πως αναμίχθηκε ευθέως στον θάνατο 3.000 Εβραίων στη Λευκορωσία. Ο δε Χάραλντ Νούγκισεκς, που είχε τιμηθεί με τον ναζιστικό Σιδηρούν Σταυρό των Ιπποτών από τα Ες Ες, κηδεύτηκε στην Εσθονία δημοσία δαπάνη και με στρατιωτικές τιμές.
ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ

Νόμος για τους αρνητές της σοβιετικής «κατοχής»

Κορίτσι με αφίσα που συγκρίνει τη σοβιετική διακυβέρνηση της χώρας με τους ναζί, σε διαδήλωση του 1991 | AP Photo/Alexander Zemlainchenko
Το 2010 η Λιθουανία πέρασε και νομοθετικά το κατώφλι της εξομοίωσης του κομμουνισμού με τον ναζισμό. Ο νόμος τιμωρεί με φυλάκιση 2 ετών ή χρηματικό πρόστιμο όσους προχωρούν σε «δημόσια άρνηση της σοβιετικής και ναζιστικής κατοχής», εξισώνοντας έτσι την ΕΣΣΔ με τη ναζιστική Γερμανία.
Πιο συγκεκριμένα, προέβλεπε ποινές για όσους αμφισβητούσαν πως υπήρξε σοβιετική «κατοχή» της Λιθουανίας και υποστήριζαν ότι η χώρα εντάχθηκε στην ΕΣΣΔ. Είχε προηγηθεί, όπως ήταν αναμενόμενο, η απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος και η απαγόρευση χρήσης των κομμουνιστικών και σοβιετικών συμβόλων, το 2010.
Ο συγκεκριμένος νόμος προέβλεπε επίσης τιμωρίες για όσους έβαλλαν κατά της «λιθουανικής αντίστασης» της περιόδου 1944-1953, οι δυνάμεις της οποίας συγκροτήθηκαν από τους ναζί, όπως στην περίπτωση της Εσθονίας και της Λετονίας. Προέβλεπε επίσης ποινές για όσους εκδίδουν σχετικά βιβλία και έντυπο υλικό ή διοργανώνουν εκδηλώσεις και συνέδρια με θεματολογία που αντιτίθεται στον νόμο.
Λίγους μήνες νωρίτερα, η λιθουανική κυβέρνηση είχε πρωτοστατήσει στη συγγραφή της «Διακήρυξης του Βίλνιους», που υιοθετήθηκε από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΟΑΣΕ. Οι συντάκτες της διακήρυξης ανέφεραν ότι «τον 20ό αιώνα οι ευρωπαϊκές χώρες βίωσαν δύο μεγάλα ολοκληρωτικά καθεστώτα, το ναζιστικό και το σταλινικό, τα οποία οδήγησαν σε γενοκτονία, παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».
Καλούσαν μάλιστα όλα τα μέλη του ΟΑΣΕ να κρατήσουν ενιαία στάση απέναντι στον απολυταρχικό αποκλεισμό των ολοκληρωτικών καθεστώτων, αλλά και να καταδικάσουν τη διεξαγωγή διαδηλώσεων που «υμνούν το ναζιστικό ή σταλινικό παρελθόν».
ΛΕΤΟΝΙΑ

Παράσημα στους βετεράνους των Waffen SS

Βετεράνος της «Λεγεώνας των Ες Ες» την άνοιξη του 2016 στη Ρίγα, στην πορεία τιμής για τους Λετονούς που εντάχθηκαν στα Waffen SS | AP Photo/Roman Koksarov
Οι πολιτικές μεθοδεύσεις για την αποκατάσταση των φιλοναζιστών αξιωματικών και στρατιωτών στη Λετονία μοιάζουν εξαιρετικά με αυτές της Εσθονίας. Αρκεί κανείς να σκεφτεί ότι μέχρι το 2004, όταν η χώρα εισήλθε μαζί με τις υπόλοιπες της Βαλτικής στην Ευρωπαϊκή Ενωση, οι κυβερνήσεις της Λετονίας είχαν προχωρήσει στις εξής κινήσεις:
■ Αναγνώριση από το κοινοβούλιο της 16ης Μαρτίου ως «Μέρας μνήμης των Λετονών πολεμιστών». Πρόκειται για την ημερομηνία κατά την οποία εκδηλώθηκε η επίθεση της λετονικής «Λεγεώνας των Ες Ες» ενάντια στον σοβιετικό στρατό. Κάθε χρόνο διοργανώνονται παρελάσεις φιλο-ναζί βετεράνων.
■ Δόθηκαν συντάξεις στους εν λόγω βετεράνους, ενώ το κοινοβούλιο έχει επανειλημμένα απορρίψει το αίτημα να δοθούν αντίστοιχες παροχές σε επιζήσαντες Λετονούς βετεράνους που πολέμησαν στο πλευρό των Σοβιετικών.
■ Στους βετεράνους της «Λεγεώνας των Ες Ες», στην οποία συμμετείχαν 160.000 άνδρες, δίνεται παράσημο «για τις ιδιαίτερες υπηρεσίες τους προς τη Λετονία».
■ Αποκαθηλώθηκαν -ορισμένες φορές μέσω ανατίναξης- μνημεία του αντιφασιστικού αγώνα της Λετονίας, ενώ στη θέση τους στήθηκαν άλλα προς τιμήν των συνεργατών των ναζί.
■ Εχουν συλληφθεί και έχουν δικαστεί δεκάδες υπέργηροι βετεράνοι που πολέμησαν ενάντια στους ναζί. Προφανώς έχουν απαγορευτεί η χρήση κομμουνιστικών συμβόλων και η λειτουργία του Κ.Κ. Λετονίας.
Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι πέρυσι, τον Απρίλιο του 2016, το κοινοβούλιο της χώρας συζήτησε τον νέο ποινικό κώδικα, σύμφωνα με τον οποίο το «δημόσιο κάλεσμα για την ανατροπή της εξουσίας ή την αλλαγή της κρατικής οργάνωσης» τιμωρείται με φυλάκιση έως και 5 χρόνια.
Η Λετονία αποτελεί τη χαρακτηριστικότερη περίπτωση, σύμφωνα με αναλυτές, χώρας που έχει αποκλείσει ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της από τα κοινά και τις εκλογικές διαδικασίες, καθώς δεν τους επιτρέπει να λάβουν υπηκοότητα. Οι «μη πολίτες» -στην πλειονότητά τους ρωσόφωνοι- υπολογίζονται αυτή τη στιγμή σε περισσότερους από 250.000 στη Λετονία, ενώ πριν από μια δεκαετία υπολογίζονταν σε 350.000.
Η νομοθεσία στη Λετονία προβλέπει ότι για την απόκτηση της υπηκοότητας οι υποψήφιοι πρέπει να δώσουν εξετάσεις στη γλώσσα της χώρας, αλλά και να πληρούν μια σειρά από κριτήρια. Μπορούν να λάβουν την υπηκοότητα μόνον όσοι μπορούν να αποδείξουν ότι οι ίδιοι ή οι πρόγονοί τους ήταν πολίτες της Λετονίας πριν από τις 17 Ιουνίου 1940, ενώ αποκλείονται όσοι ανήκαν στο παρελθόν στο Κ.Κ. ή στο «Διεθνιστικό Μέτωπο».
Αντικειμενικά, σχεδόν 100.000 πολίτες αδυνατούν να λάβουν την υπηκοότητα, ενώ σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, δεν μπορούν να εξασκήσουν δεκάδες επαγγέλματα, με την πλειονότητα αυτών να εντοπίζονται στον δημόσιο τομέα.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ΣΑΠΙΛΑ



Ελεύθερος ο Ανδρέας Μαρτίνης για λόγους υγείας. Ή αλλιώς, η δικαστική Μαφία προστατεύει αυτούς που της επιτρέπουν να δρα ως Μαφία με το αζημίωτο.

Κάπου ένα μήνα μετά τον θάνατο μιας γυναίκας με καρκίνο, που οι εκκλήσεις της για αποφυλάκιση και νοσηλεία έπεφταν στο κενό. Τότε που οι διαμαρτυρίες των γυναικών συγκρατουμένων της στον Κορυδαλλό δόθηκε εντολή από τον Κοντονή να κατασταλούν με εξευτελιστικά ξεγυμνώματα και ξελοδαρμούς.

Σαπίζει ετούτο εδώ το σύστημα. Αν και το ότι σαπίζει δεν σημαίνει πως καταρρέει κιόλας. Έχουν υπάρξει στην ιστορία κοινωνίες που έζησαν μακροχρόνια μέσα στη βαθιά σαπίλα ως κάτι το αποδεκτό και φυσιολογικό.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο συνέταιρος του Τσίπρα, Καμμένος σε χυδαία παραπληροφόρηση φορτώνει στον Στάλιν την γενοκτονία των Ποντίων


Σχόλιο Βασίλη Πολυχρόνη      

Να τον χαίρεστε "αριστεράντζες" τον...στρατηγικό εταίρο,φασίστα,ομοφοβικό και (όπως αποδεικνύεται) ανιστόρητο αντιπρόεδρο που ψηφίσατε στη Βουλή που την ξαναφτιάξατε σαν τα μούτρα σας:

Όπως καταλαβαίνετε,το 1914 υπήρχε... Σοβιετική Ένωση,ηγέτης της ήταν...ο Στάλιν, ο Πόντος ήταν...σοβιετικό έδαφος και ο Κεμάλ ήταν...μέλος του Π.Γ. του ΚΚΣΕ υπεύθυνο για τις "εκκαθαρίσεις" των Ποντίων!

Πόση ακροδεξιά #ξεφτίλα μπορείτε ακόμα να αντέξετε!Ξέρω,τόση όση φτάνει...για να μείνετε στις καρέκλες σας και να μετράτε κάθε μήνα τα μιστά σας!


Την κάθετη διαφωνία του στην απόφαση της κυβέρνησης για μη συμμετοχή της χώρας μας στο Διεθνές Συνέδριο με θέμα: «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα» που διοργανώνεται στις 23 Αυγούστου, στο Ταλίν, εξέφρασε μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης FOCUS 103,6 ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων και αντιπρόεδρος της Βουλής, Δημήτρης Καμμένος.

Επίσης, ο κ. Καμμένος διαφωνεί και με το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «ΑΥΓΗ» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. «Δεν μου αρέσει το σημερινό πρωτοσέλιδο της Αυγής για το «ξέπλυμα» του ναζισμού και τον κ. Μητσοτάκη, με τον οποίο να σημειώσω, ότι δεν έχω καμία σχέση.Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν είχε ανάλογο πρωτοσέλιδο για παράδειγμα ο Ελεύθερος Τύπος με τον Τσίπρα και το ξέπλυμα του Σταλινισμού...»

Όσον αφορά το συνέδριο που δεν θα συμμετάσχουμε, ο αντιπρόεδρος της Βουλής, υπογράμμισε:
«Θα έπρεπε να συμμετάσχουμε ως χώρα στο σχετικό συνέδριο και να εκθέσουμε τις όποιες ενδεχομένως διαφωνίες μας» είπε ο κ. Καμμένος και πρόσθεσε: «Θα έπρεπε να πάει ο κ. Κοντονής στο Ταλίν και πιστεύω θα ήταν σεβαστή η εισήγησή του, με τις όποιες διαφωνίες. Τώρα είμαστε μόνοι μας, στη γωνία...  Δεν κερδίζει η χώρα, αποφεύγοντας ευρωπαϊκές εκδηλώσεις. Ανήκουμε στην Ευρώπη και πήραμε δύσκολες αποφάσεις για να μείνουμε στο λεγόμενο σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Ας μάθουν οι νέοι μας το έγινε επί Στάλιν. Μην ξεχνάμε ότι οι εκκαθαρίσεις και η ποντιακή γενοκτονία ξεκίνησε επί Στάλιν. [...]Το γεγονός ότι ο Στάλιν ήταν σφαγέας, έχει αποδειχθεί ιστορικά και με δικαστήρια μέσα στη Σοβιετική Ένωση».

Και συνεχίζει ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων στο ίδιο μήκος κύματος: «Αν έλεγαν οι Εσθονοί ότι δεν έρχονται σε συνέδριο για τη Χούντα, που κατέστρεψε την Ελλάδα, πώς θα μας φαινόταν; Είναι τεράστιο λάθος και προσβολή συλλήβδην στους Εσθονούς, σε ένα ολόκληρο λαό να τον κατηγορείς ως ναζί...Όταν έχει χυθεί αίμα εκατομμυρίων ανθρώπων δεν υπάρχει θέμα ιδεολογικών συγκρούσεων.»


Διαβάστε Περισσότερα »

Χένρι Ζιρού: «Ο Τραμπ εξυπηρετεί τη λευκή εθνικιστική βάση των ψηφοφόρων του»

Τάσος Τσακίρογλου


Ο πανεπιστημιακός και κοινωνικός αναλυτής Χένρι Ζιρού*, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «ο Μπέρναρντ Ράσελ της εποχής μας», αναλύει σε βάθος την αμερικανική κοινωνία και το φαινόμενο Τραμπ, δημιουργώντας μια στιβαρή γέφυρα ανάμεσα στην πολιτική και τη μελέτη των πολιτισμικών εξελίξεων.

Εξηγεί το πώς οι αλλαγές που επέφερε ο νεοφιλελευθερισμός πάτησαν πάνω σε ένα παραδοσιακό συντηρητικό έδαφος, επί του οποίου φυτρώνουν σήμερα τα άνθη του κακού: ρατσισμός, θρησκοληψία, ατομικισμός, κοινωνική αποξένωση και αδιαφορία, άκρατος ανταγωνισμός και μαζική αλλοτρίωση. Βλέπει ωστόσο και ελπιδοφόρα σημάδια, καθώς η αντίσταση στον Τραμπ επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για μια κοινωνία πέραν του καπιταλισμού.

Φωνές όπως αυτές του Ζιρού είναι κάτι παραπάνω από πολύτιμες, σε μια περίοδο που τίθεται εν αμφιβόλω ακόμα και αυτή η έννοια της αλήθειας και η κοινωνική ζωή γεμίζει με τα συνειδητά ψεύδη του προέδρου και του περιβάλλοντός του.

• Τον Απρίλιο, μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, δηλώσατε ότι «η συλλογική αντίσταση δεν αποτελεί πλέον “μια επιλογή”, αλλά μια αναγκαιότητα». Πού βρισκόμαστε σήμερα, τέσσερις μήνες μετά;

Ο Τραμπ ξεπέρασε κάθε προσδοκία στο να εφαρμόζει ολοκληρωτικές πολιτικές, οι οποίες έχουν κηρύξει τον πόλεμο στα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών, στον πλανήτη, στη δημόσια εκπαίδευση, στα πολιτικά δικαιώματα, στους μετανάστες από τη Λατινική Αμερική, στους μουσουλμάνους, στα δημόσια αγαθά και στις δημοκρατικές αξίες. Αποτελεί μια τραγωδία για τη δημοκρατία και έναν θρίαμβο του ολοκληρωτισμού.

Στη σύντομη θητεία του εξυπηρετεί τη λευκή εθνικιστική βάση του, καταπάτησε όλες τις υποσχέσεις του ότι θα ανακουφίσει την εργατική τάξη από τα βάσανά της, ότι θα παρέχει αξιοπρεπή περίθαλψη για όλους και ότι θα ανοικοδομήσει τις υποδομές της Αμερικής.

Η βλακώδης ρητορική του ανταποκρίνεται στο ότι επενδύει σε έναν τρόπο ολοκληρωτισμού, ο οποίος βασίζεται σε μια κουλτούρα βιαιότητας και μιλιταρισμού και σε μια απολογητική των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, αλλά και σε μια ισχυρή δέσμευση σε καταστροφικές πολιτικές προς όφελος των πλουσίων και των χρηματοπιστωτικών ελίτ.

• Εχετε συγκρίνει την Αμερική του Τραμπ με τους δυστοπικούς κόσμους του «1984» του Οργουελ και του «Θαυμαστού Καινούργιου Κόσμου» του Χάξλεϊ. Υπάρχει διέξοδος απ’ αυτή την κατάσταση;

Υπάρχει μια ελπίδα στο γεγονός ότι βλέπουμε μια αυξανόμενη αντίσταση προς τον Τραμπ. Μια αντίσταση που επανακατευθύνει την οργή και τον πόνο των μη κατεχόντων προς μια βαθύτερη κατανόηση των συνθηκών που πρέπει να αμφισβητήσουμε, προκειμένου να δημιουργηθεί μια δημοκρατική πολιτική «επανάσταση».

Αυτό που απαιτείται είναι μια συντονισμένη προσπάθεια να αντιληφθούμε τι θα σημάνει και με τι θα μοιάζει ο δημοκρατικός σοσιαλισμός του 21ου αιώνα.

Αυτό συνεπάγεται να ξαναστοχαστούμε πάνω στο θέμα της πολιτικής. Μιας πολιτικής που θα εξάψει εκ νέου την κοινωνική φαντασία. Κεντρικός σε έναν τέτοιο αγώνα είναι ο ρόλος που μπορεί να παίξει η παιδεία στη δημιουργία μιας επιμορφωτικής κουλτούρας, ικανής να διαμορφώσει κριτικούς πολίτες που θα εμπλακούν στον κοινό σκοπό.

• Τι σημαίνει για την πολιτική αυτό;

Σε αυτή την περίπτωση, η πολιτική κινείται πέρα από τις εφήμερες διαμαρτυρίες και αναδιαμορφώνεται, ώστε να φτιαχτούν οι δημόσιες σφαίρες που θα δώσουν την ευκαιρία στους προοδευτικούς πολίτες να σκεφτούν επίμονα για θέματα όπως: πώς μπορούν να ευθυγραμμιστούν τα κινήματα, οι οργανώσεις και οι θεσμοί, ώστε να δημιουργήσουν νέους πολιτικούς σχηματισμούς, πρόθυμους να αντιμετωπίσουν τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό και τις άλλες μορφές καταπίεσης, όχι απλώς σαν συμπτώματα μιας παραμόρφωσης της δημοκρατίας, αλλά ως τμήμα ενός πιο ριζοσπαστικού σχεδίου, το οποίο δεν θα συμβιβάζεται με τις αιτίες που προκαλούν όλα αυτά.

Σε αυτή την περίπτωση, η αντίσταση δεν μπορεί να είναι ούτε αμυντική ούτε εφήμερη, δηλαδή να περιορίζεται είτε στην κριτική των πολιτικών του Τραμπ είτε σε βραχύβιες διαμαρτυρίες.

Τα καλά νέα είναι ότι πολλές ομάδες καλούν για ένα νέο όραμα, για μια ηθική γλώσσα και για δημοκρατικές αξίες, προκειμένου να αναπτυχθεί ένα πολιτικό πρόγραμμα σκέψης πέρα από τον καπιταλισμό.

Αυτό που είναι ελπιδοφόρο είναι ότι αυτές οι νέες μορφές αντίστασης αναγνωρίζουν ότι η θεσμική αλλαγή δεν μπορεί να αποκοπεί από μια πολιτική κοινωνικού μετασχηματισμού.

• Η νέα διοίκηση του Τραμπ έχει εγκαθιδρύσει έννοιες όπως «ψεύτικες ειδήσεις» (fake news) και «εναλλακτικά γεγονότα» (alternative facts). Τι σημαίνει αυτό για την κοινωνική ζωή στις ΗΠΑ;

Ο περιφρονητικός και θορυβώδης ισχυρισμός ότι η επιστήμη και οι αλήθειες που βασίζονται σε γεγονότα είναι ψεύτικες ειδήσεις, η απόρριψη του δικαιώματος των δημοσιογράφων να απαιτούν τη λογοδοσία της εξουσίας σαν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης, αλλά και ο βομβαρδισμός του αμερικανικού κοινού με τη διάδοση του εμπορίου ψευδών, φανερώνουν την περιφρόνησή του για τη διανόηση, τη λογική και την αλήθεια.

Πιο σημαντικό, όμως, είναι το γεγονός ότι χρησιμοποιεί τις ψεύτικες ειδήσεις σαν μια μορφή αφήγησης που λειτουργεί σαν όπλο, ότι αφαιρεί κάθε νόημα από την πολιτική και περιορίζει τη γλώσσα στο επίπεδο των απλών (ατομικών) γνωμών.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, οι ψεύτικες ειδήσεις γίνονται λεκτική ταχυδακτυλουργία, η οποία χρησιμοποιείται όχι μόνο για να αποκρύψει την κτηνωδία του καθεστώτος Τραμπ, αλλά επίσης για να προωθήσει μια μορφή πολιτικού αναλφαβητισμού.

Είναι κρίσιμο να αντιληφθούμε ότι τα επαναλαμβανόμενα ψεύδη του Τραμπ και η χρήση των ψεύτικων ειδήσεων για τη διαστρέβλωση της αλήθειας υπηρετούν τη βία, διότι αποπολιτικοποιούν τους πολίτες και τους συμπεριφέρονται σαν παιδιά.

Τέτοιες τακτικές διαστρέβλωσης δεν αφήνουν χώρο για μετάφραση από το προσωπικό στο δημόσιο και, κάνοντάς το αυτό, καταστρέφουν την αξία του στοχασμού για τον εαυτό μας.

Η υιοθέτηση των ψεύτικων ειδήσεων από τον Τραμπ υπονομεύει, εάν δεν αποφεύγει, την πολιτική συζήτηση στη δημόσια σφαίρα και προετοιμάζει το έδαφος για μια φασιστική μορφοποιητική κουλτούρα.

• Ο Μπέρνι Σάντερς, αντίθετα με το πρόγραμμα του Τραμπ, προτείνει ένα δημόσιο σύστημα καθολικής περίθαλψης για όλους τους Αμερικανούς. Ποια είναι η άποψή σας;

Είναι ένα βήμα στη σωστή κατεύθυνση, διότι βασίζεται στην αντίληψη ότι το κράτος έχει μια ευθύνη να παρέχει όχι μόνο πολιτικά και κοινωνικά, αλλά και οικονομικά δικαιώματα.

Επιπλέον, αυτό το αίτημα μπορεί να φέρει πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους κάτω από τη διεκδίκηση για δωρεάν περίθαλψη, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει μια πλατφόρμα για να εξετάσουμε το πώς οι πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που έχουν προκαλέσει μαζική ανισότητα πλούτου, εισοδήματος και εξουσίας, έχουν ως αποτέλεσμα την κατάργηση των κοινωνικών παροχών, όπως η περίθαλψη.

• Εθισμός, μοναξιά, κατάθλιψη, στέρηση ύπνου, αυτοκτονίες. Πολλοί ψυχολόγοι ισχυρίζονται ότι τα κινητά (smartphones) και τα κοινωνικά δίκτυα (social media) έχουν καταστρέψει μια γενιά (την iGen, όπως την ονομάζει η δρ Ζαν Τουένγκ). Τι λέτε εσείς;

Τα κινητά και τα κοινωνικά δίκτυα έχουν οπωσδήποτε συντελέσει στην αναπαραγωγή μιας ιδιωτικοποιημένης κουλτούρας κοινωνικής απομόνωσης, ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης, αλλά δεν αποτελούν την κύρια αιτία για τη μάστιγα της κοινωνικής απομόνωσης και της εξατομίκευσης που εξαπλώνονται στις ΗΠΑ.

Ο νεοφιλελευθερισμός έχει δημιουργήσει μια κουλτούρα η οποία υπονομεύει τους κοινωνικούς δεσμούς, προάγει μια κουλτούρα φόβου, καταστρέφει τους δεσμούς εμπιστοσύνης, αποθεώνει το αχαλίνωτο ατομικό συμφέρον και καλλιεργεί ένα ήθος που βασίζεται στην επιβίωση του ισχυρότερου.

Επιπλέον, υποβάλλει τους ανθρώπους σε βαθμούς φτώχειας και αθλιότητας, οι οποίοι σκοτώνουν το πνεύμα και αυξάνουν δραματικά την απελπισία και τα βάσανα.

Τα τελευταία συνοδεύονται από μια μορφή καζινο-καπιταλισμού, ο οποίος ευδοκιμεί πάνω σε μια παθολογική περιφρόνηση για την κοινότητα.

Οι Αμερικανοί ζουν τώρα σε μια εποχή θανάτου, μέσω της μοναξιάς, της απομόνωσης και του στρατιωτικοποιημένου ατομικισμού.

• Και ο ρόλος του Ιντερνετ;

Ο συνήθης ύποπτος είναι το Ιντερνετ και τα κοινωνικά δίκτυα, τα οποία απομονώνουν τους ανθρώπους μέσω της ζεστής λάμψης της οθόνης του υπολογιστή, την ίδια ώρα που ενισχύουν την ίδια τους την απομόνωση και την αίσθηση μοναξιάς.

Αλλά το να κατηγορούμε το Ιντερνετ και τα κοινωνικά δίκτυα είναι κάτι πολύ εύκολο όταν ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία κάθε έννοια αλληλεξάρτησης, συμπάθειας, αμοιβαιότητας και φροντίδας για τον άλλον υπονομεύεται από μια νεοφιλελεύθερη ηθική, σύμφωνα με την οποία το ατομικό συμφέρον γίνεται η οργανώτρια αρχή της ζωής μας και η λογική της επιβίωσης του ισχυρότερου τρέφει μια κουλτούρα που στην καλύτερη περίπτωση προάγει την αδιαφορία για τη δυσχερή κατάσταση των άλλων και στη χειρότερη την περιφρόνηση για τους λιγότερο τυχερούς, αλλά και μια ευρεία κουλτούρα κτηνωδίας.

Τα απομονωμένα άτομα δεν φτιάχνουν μια υγιή δημοκρατική κοινωνία. Η απομόνωση, η ιδιώτευση και η ψυχρή λογική της εργαλειακής ορθολογικότητας έχουν δημιουργήσει ένα νέο είδος κοινωνικού σχηματισμού και κοινωνικής τάξης, στην οποία γίνεται δύσκολο να χτίσεις κοινοτικούς δεσμούς, βαθιές σχέσεις, μιαν αίσθηση οικειότητας και μακροχρόνιες δεσμεύσεις.

Ο νεοφιλελευθερισμός έχει δημιουργήσει μια κοινωνία τεράτων, για τα οποία ο πόνος και τα βάσανα αντιμετωπίζονται πλέον σαν ψυχαγωγία, ο πόλεμος σαν μια διαρκής κατάσταση ύπαρξης και ο μιλιταρισμός σαν η πιο ισχυρή δύναμη διαμόρφωσης του ανδρισμού.

Η πολιτική έχει πάρει διαζύγιο από την ηθική και έτσι το θέμα του κοινωνικού κόστους έχει διαχωριστεί από κάθε μορφή παρέμβασης στον κόσμο. Αυτή είναι η ποιητική των πολιτικών ζόμπι.

Η λέξη-κλειδί εδώ είναι η εξατομίκευση και αυτό αποτελεί την κατάρα τόσο των νεοφιλελεύθερων κοινωνιών όσο και της ίδιας της δημοκρατίας.

*Αμερικανός ριζοσπαστικός κοινωνικός αναλυτής έχει γεννηθεί το 1943 και είναι καθηγητής στην έδρα Πολιτιστικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο McMaster του Καναδά και διευθυντής του Κέντρου για τη Δημόσια Ερευνα στο ίδιο πανεπιστήμιο, ενώ θεωρείται ένας από τους πατέρες της κριτικής παιδαγωγικής. Είναι επίσης αρθρογράφος στο «Τruthout» και ιδρυτής του προγράμματος «Δημόσιοι Διανοούμενοι». Εχει γράψει περισσότερα από εξήντα βιβλία.

Πηγή: efsyn.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Αιγαίο χωρίς σύνορα

Δημήτρης Μηλάκας


Στην Αθήνα (κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση) εξακολουθούν να κλείνουν τα μάτια και να υποτιμούν την τουρκική συστηματική και επίμονη υπενθύμιση ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχουν σύνορα, καθώς είναι διάσπαρτο από νησιά και νησίδες αδιευκρίνιστης κυριαρχίας.

Έχουν, προφανώς, τα δύο εν λόγω κόμματα εξουσίας σπουδαιότερη δουλειά να κάνουν: να διεκδικήσουν την εύνοια των δανειστών για το ποιο από τα δύο είναι ικανότερο να κάνει τη δουλειά που λεπτομερώς καταγράφεται στα μνημόνια με τα οποία κυβερνάται η χώρα...

Εν τω μεταξύ, η Άγκυρα εξακολουθεί ολοένα και πιο συχνά να υπενθυμίζει τις θέσεις της, οι οποίες διατυπώνονται ανελλιπώς από την κρίση των Ιμίων, τον Ιανουάριο του 1996, μέχρι και σήμερα. Η τουρκική θέση, όπως συνοψίζεται στο βιβλίο - Βίβλο για την τουρκική διπλωματία και τη δημόσια διοίκηση, που έχει εκδοθεί το 2001 υπό την αιγίδα του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ναυτικού – «Το θεμελιώδες πρόβλημα του Αιγαίου» συνοψίζεται ως εξής:

«Η κυριαρχία της Τουρκίας, που είναι διάδοχος του Οθωμανικού κράτους, συνεχίζεται στο βόρειο Αιγαίο πάνω σε νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που δεν έχει καταλάβει η Ελλάδα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και στο νότιο Αιγαίο στα νησιά Mentese και στα παρακείμενα νησιά (σύμπλεγμα 46 νησιών) εκτός από τη Ρόδο, το Καστελόριζο και τα Δωδεκάνησα».

Θέλουν νησιά


Αυτήν ακριβώς τη θέση επανέλαβε προ ημερών σε έγγραφη απάντησή του σε βουλευτές της αντιπολίτευσης ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου «Μεταξύ των προβλημάτων (Ελλάδας - Τουρκίας) είναι και το καθεστώς κυριαρχίας ορισμένων νησίδων και βραχονησίδων και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα καθορισμένα από μια διεθνή συμφωνία η οποία να είναι σε ισχύ ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα».

Όπως ανέφερε o Τούρκος ΥΠΕΞ, οι διεθνείς συνθήκες που αφορούν την κυριαρχία των νησιών του Αιγαίου είναι η Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 και η Συνθήκη των Παρισίων του 1947, ενώ υπογράμμισε πως οι συνθήκες αυτές περιέχουν αναλυτικές λεπτομέρειες σχετικά με την κυριαρχία και τον αφοπλισμό των νησιών.

«Υπό την έννοια αυτή το πρόβλημα αφορά στην ερμηνεία των άρθρων που αναφέρονται στις συνθήκες της Λωζάννης και των Παρισίων» είπε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών και συνέχισε:
«Όπως είναι γνωστό, τα ζητήματα στο Αιγαίο συζητούνται στο πλαίσιο των υφιστάμενων διαύλων επικοινωνίας μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Η χώρα μας επιθυμεί να βρεθεί δίκαιη λύση σε όλα τα προβλήματα στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και λαμβάνοντας υπόψη τα βασικά δικαιώματα και συμφέροντά της».

Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου υπογράμμισε πως από το 1996 το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών φέρνει στην επικαιρότητα τα ζητήματα αναφορικά με το Αιγαίο και τις θέσεις του για λύση με διάφορες ανακοινώσεις και σημείωσε: «Στο πλαίσιο αυτό έχουμε εξαγγείλει ότι δεν πρόκειται να δεχτούμε ντε φάκτο καταστάσεις που θα επιχειρήσει να δημιουργήσει η Ελλάδα πάνω σε γεωγραφικούς σχηματισμούς με αμφισβητούμενο καθεστώς και ότι οι πρωτοβουλίες αυτές δεν μπορούν να έχουν κάποιο αποτέλεσμα από νομική άποψη. Παράλληλα με τις εξαγγελίες αυτές, οι απόψεις μας διατυπώνονται σε κάθε επίπεδο προς τις ελληνικές αρχές, ενώ διαβιβάζονται από το υπουργείο Εξωτερικών διαβήματα διαμαρτυρίας με σκοπό να καταγραφεί και γραπτώς η στάση μας».

ΗΠΑ: Χωρίς σύνορα το Αιγαίο


Το ενδιαφέρον είναι ότι την άποψη της Τουρκίας για τη μη ύπαρξη συνόρων στο Αιγαίο έχουν με έμμεσο αλλά σαφή και έμπρακτο τρόπο αποδεχτεί οι Αμερικανοί από το 2001.

Σύμφωνα με έγγραφο της Α4 Διεύθυνσης - Τμήμα Αεροναυτιλιακό του ελληνικού ΥΠΕΞ από τον Δεκέμβριο του 2001, που περιγράφει μια διαδικασία ψηφιοποίησης ναυτικών χαρτών για λογαριασμό του ΝΑΤΟ:

«Η αναθεώρηση των χαρτών αυτών έγινε κατόπιν εντολής του State Department, το οποίο δεν γνωρίζει δήθεν την ύπαρξη συνθηκών που καθορίζουν τα θαλάσσια σύνορα Ελλάδος - Τουρκίας αποδεκτές και από τις δύο χώρες. Επιπλέον, ως αμερόληπτος τρίτος, δεν επιθυμεί να λάβει θέση επί των διισταμένων εν προκειμένω απόψεων Ελλάδας και Τουρκίας. Τέλος, η προαναφερθείσα αναθεώρηση οφείλεται σε απόφαση των ΗΠΑ να μην απεικονίζουν στους χάρτες του είδους αυτού θαλάσσια σύνορα γενικώς».

Με άλλα λόγια δηλαδή, από το 2001 (τουλάχιστον) οι ελληνικές κυβερνήσεις γνωρίζουν ότι:

  • Υπάρχει αμφισβήτηση των συνόρων (και) από την Ουάσιγκτον, καθώς σύμφωνα με το αμερικανικό ΥΠΕΞ «δεν υπάρχουν συνθήκες τις οποίες να αποδέχονται και τα δύο μέρη (Ελλάδα - Τουρκία).»
  • Ο «αμερόληπτος τρίτος» Αμερικανός επιδιαιτητής δεν λαμβάνει θέση επί της διαφοράς και ως εκ τούτου εξαφανίζει τα όρια, μια που έτσι κι αλλιώς το Αιγαίο το αντιλαμβάνεται πρώτα και κύρια ως δικό του γήπεδο!
  • Οι ΗΠΑ, ως παγκόσμια αυτοκρατορία, προφανώς «μισεί» τους φραγμούς των συνόρων και (όπου την παίρνει) τα καταργεί γενικώς!

Η Αθήνα κοιμάται...


Δεδομένων όλων αυτών, θα ήταν άδικο να κατηγορήσει κάποιος τη σημερινή κυβέρνηση για λάθη ή αβλεψίες καθώς από κεκτημένη ταχύτητα ή πολιτική ανοησία δεν έχει αλλάξει σε τίποτε την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, η οποία υπήρξε σαφής και συνεπής: υποκλίσεις στους Αμερικανούς και κατευνασμός προς την Άγκυρα.

Το ίδιο ακριβώς (υποκλίσεις και κατευνασμό) προσφέρει και η σημερινή κυβέρνηση. Ειδικά απέναντι στην Τουρκία, η οποία το τελευταίο διάστημα κλιμακώνει τις ενέργειές της (πτήσεις - πλόες κ.λπ. σε ελληνικούς χώρους), η Αθήνα περιορίζεται σε ανακοινώσεις και δηλώσεις σαν αυτή που έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος «απαντώντας στον Τσαβούσογλου:

«Αυτές είναι απόψεις ακραίες, είναι απόψεις οι οποίες δεν βοηθάνε στο κλίμα εμπιστοσύνης και συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, το οποίο εμείς θέλουμε να εμπεδωθεί» είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και υπογράμμισε: «Και θαλάσσια σύνορα υπάρχουν και διεθνείς συνθήκες οι οποίες ορίζουν και νομικά και τελεσίδικα όλα αυτά τα ζητήματα. Βεβαίως η Τουρκία, κατά την προσφιλή της τακτική, αμφισβητεί διεθνείς συνθήκες, αμφισβητεί νομικά κεκτημένα, όμως από τη δική μας πλευρά δεν υπάρχει περίπτωση να επιτρέψουμε καμία τέτοια αμφισβήτηση ούτε των διεθνών συνθηκών αλλά ούτε και των ελληνικών συνόρων».
Συμπέρασμα; Καλά ξεμπερδέματα...

Πηγή: topontiki.gr



Δημήτρης Μηλάκας: Σχετικά με το Συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Τα φιδάκια στους μύλους

Αρχοντία Κάτσουρα


Μετράμε ακόμα την καταστροφή -σε στρέμματα, σε δέντρα, σε σπίτια, ευτυχώς όχι σε ανθρώπινες ζωές αυτή τη φορά.

Οποιος έχει ζήσει μια πύρινη καταστροφή από σχετικά κοντά, όποιος δεν κοιμήθηκε βράδια ολόκληρα από την αγωνία για το πού μπορεί να φτάσει ο Αρμαγεδδώνας και αν οι φλόγες θα απειλήσουν ό,τι αγαπάει, δεν μπορεί να έμεινε ασυγκίνητος από τα όσα είδαμε είτε από κοντά είτε από τις οθόνες των τηλεοράσεων όλο αυτό το καλοκαίρι, κυρίως τις τελευταίες μέρες.

Φανταστείτε πώς αισθάνθηκαν αυτοί που αγαπούν τη φύση, που τους αρκούν λίγες στιγμές περισυλλογής πλάι στα δέντρα για να γίνουν σοφότεροι, για να μάθουν όσα μερικές φορές δεν μπορεί να σου διδάξει ο καλύτερος δάσκαλος, το μεγαλύτερο σχολείο.

Δεν είναι μόνο η φυσική ομορφιά, αυτό το ζωογόνο πράσινο που μπορεί να ξεκουράσει κάθε ταλαιπωρημένο βλέμμα, η οσμή των άγριων καρπών που ωριμάζουν πάνω στα δέντρα, η δροσιά που νικά κάθε είδους καύσωνα, καιρικό ή πνευματικό, κυρίως αυτόν τον τελευταίο.

Είναι κάτι που δεν μπορείς να περιγράψεις με λόγια: είναι γνώση, ελπίδα, δέος, γαλήνη, πλούτος που δεν μετριέται σε χρυσό. Είναι όλα αυτά μαζί και κάτι παραπάνω.

Ο άνθρωπος λέει έγινε άνθρωπος, δηλαδή σοφότερος, όταν ο Προμηθέας έκλεψε από τους θεούς τη φωτιά για να του τη χαρίσει, για να μπορέσει να ζεσταθεί, να φτιάξει εργαλεία, να μαγειρέψει. Και πόσο δίκιο είχε… Και μόνο που βλέπεις την εικόνα ενός τζακιού τον χειμώνα, αρκεί για να νιώσεις θαλπωρή. Χώρια τα θαύματα που έφτιαξαν τα ανθρώπινα χέρια δουλεύοντας τη φωτιά, είτε στα μαγειρεία είτε στα εργαστήρια.

Τι ειρωνεία.

Το όργανο της σοφίας, το -κλεμμένο- δώρο των θεών, έγινε όργανο της καταστροφής. Και το αποτέλεσμά της ορατό: ένα μαύρο και γκρίζο, πένθιμο τοπίο. Μόνο κουφάρια κάθε λογής φιλοξενεί πια: δέντρων, φυτών και ζώων. Μικρότερων και μεγαλύτερων.

Ζάκυνθος, Ηλεία, Κάλαμος, Κύθηρα και πόσα ακόμη μέρη, που δεν θυμάμαι να απαριθμήσω.

Οι αρχές μετρούν τις απώλειες, θα δώσουν πιθανόν και οικονομικές αποζημιώσεις στους πληγέντες, σε εύλογο χρόνο θα αρχίσουν την αναδάσωση. Σωστά, πολύ σωστά.

Ομως τις τελευταίες ημέρες, μαζί με τα δάση και τα δέντρα που έχω συναντήσει στην έως τώρα ζωή μου, τρέμω και για όσα εξακολουθούν να επιβιώνουν, για όσα ενδεχομένως απειληθούν στο μέλλον από μια άλλη πυρκαγιά ή από τις συνέπειές της όταν έρθει ο χειμώνας.

Και μαζί τους τρέμω για τους κατοίκους τους, αυτούς που δεν είχαν την εύνοια του Προμηθέα, όπως ο άνθρωπος, αλλά συμβάλλουν στην αιώνια αλυσίδα της ζωής: τα ζώα, τα πουλιά, τα έντομα και τα ερπετά. Ναι, τα ερπετά.

Κυρίως τα φιδάκια του Μυλοπόταμου. Τα φιδάκια την ύπαρξη των οποίων δεν γνώριζα όταν ξεκίνησα να δω τους νερόμυλους των Κυθήρων και με ανοιχτά παπούτσια ανέβηκα κατά μήκος της ρεματιάς. Στόχος μου να φτάσω ώς τις πηγές και την πλατεία του χωριού. Κάποιοι τότε γέλασαν με την αποκοτιά -αυτά τα δηλητηριώδη όντα αν σε δαγκώσουν, μπορεί να κινδυνέψει η ζωή σου, μου είπαν, πώς δεν το ’ξερα.

Τα είχα ακούσει να κινούνται πλάι μου, θυμάμαι, αλλά δεν είχα δώσει σημασία. Φοβήθηκα μεταχρονολογημένα, όταν ενημερώθηκα για τον κίνδυνο, όπως και μεταχρονολογημένα ανακουφίστηκα που είχα γλιτώσει τους μπελάδες.

Αλλά αυτές τις μέρες πολύ τα σκέφτομαι τα φιδάκια των μύλων και εκείνη την παρακινδυνευμένη βόλτα που αποφάσισα να κάνω, όταν οι άλλοι προτίμησαν να δροσιστούν με κρύους καφέδες και λεμονάδες κάτω από τα πλατάνια.

Θα ήθελα να μάθω αν οι απόγονοί τους επιβίωσαν από την καταστροφή, αν εξακολουθούν να τρομάζουν τους παράτολμους τουρίστες που ενδιαφέρονται για την προβιομηχανική ιστορία του τόπου –στην πραγματικότητα τη δροσιά της ρεματιάς και την απαράμιλλη ομορφιά θέλουν να απολαύσουν.

Γιατί αν τα φιδάκια των μύλων τα έχουν καταφέρει, δεν μπορεί, και άλλοι κρίκοι της αλυσίδας θα τα κατάφεραν. Και η φωτιά, σε ένα έστω πεδίο, θα έχει ηττηθεί.

Πηγή: efsyn.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Η Αυλωνίτου διαβάζει Χάζενπλαστ και όλα βαίνουν καλώς


Η κα Αυλωνίτου μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ υποστήριξε ότι οι συντάξεις δεν έχουν περικοπεί και ότι οι έλληνες δεν πλήρωσαν την πρώτη δόση της εφορίας γιατί πήγαν διακοπές και θα τα πληρώσουν όλα μαζί με την δεύτερη δόση!

Επίσης έπαθε “Πετρόπουλο” αφού είπε ότι της λένε νέοι επιστήμονες ότι θα πληρώσουν χαμηλότερες εισφορές.

Συνέστησε επίσης στην δημοσιογράφο να διαβάζει ξένο Τύπο γιατί στην Ελλάδα τα ΜΜΕ παρουσιάζουν με μονομέρεια τις ειδήσεις.

«Δεν διαβάσατε τι έγραψε η Χάζενπλαστ», είπε εννοώντας την γερμανική εφημερίδα Handelsblatt.

Για τις φωτιές η κα Αυλωνίτου δήλωσε πολύ ευχαριστημένη.  «Εγώ είμαι ευχαριστημένη, ο συντονισμός ήταν άριστος» είπε.

newsit.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Όταν ο Σολωμός επισκέφτηκε ξανά την Ελλάδα…

Ευαγγελία Τυμπλαλέξη


Σήμερα ήταν μιαν «άλλη μέρα»!

Περιοδικά-Μέσα κοινωνικής δικτύωσης-Σχολειά το διατυμπάνιζαν.

Έπρεπε να το πιστέψω.

Κι όπως διαβαίνεις πάνω στη Γέφυρα, βλέπεις τα πλοκάμια της κουπαστής να ελέγχουν όλους τους μοχλούς εξουσίας.

Στήνει τα σκιάχτρα του ο Ναζισμός στης θνητότητας την επίγνωση.

Αρμολογεί τα όπλα του ο Κομμουνισμός στου γήρατος τον πυρετό.

Το Ολοκαύτωμα ήταν, λέει, απλή απόρροια πολέμου.

Τα Γκουλάγκ ήταν, λέει, απλή γραφειοκρατία.

Καλύτερα ν’ αποθεώσουμε την αιώνια Νεότητα.

Θα επικυρώνεται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης,

Θ’ ακτινογραφεί η εικονικότητα τις εκδοχές καταστροφολογίας∙

Και προδότης της Πατρίδας θα είναι ο ψύλλος.

Κι έτσι καθείς μ’ άνεση περισσή και κρύβοντας οι μεν απ’ τους δε τις θηριωδίες με σύμπνοια αγαστή, νομιμοποίησε τον εαυτό του ως βασική συνθήκη ελευθερίας.

Να κουρνιάσω θέλω το κεφάλι στα γόνατα!

***

Σήμερα ήταν μιαν «άλλη μέρα»!

Θεωρίες Θεολογίας-Ψυχολογίας, γιατί ποια αλήθεια η διαφορά, το διαλαλούσαν.

Έπρεπε να ευθυγραμμιστώ.

Κι όπως τα σανίδια της Γέφυρας αρχίζουν να τρίζουν, υπόκωφος καταιγισμός αντίλαλου τ’ αυτιά μου τρυπανίζει.

Άψυχα κορμιά βιασμένα κι οι μοδίστρες τριγύρω μέτρα να παίρνουν για το σάβανο.

Οι νοσοκόμοι λογχισμένοι απ’ τις συμβολικές των πλήκτρων πράξεις.

Οι Μούτσοι δένουν αγκίστρι σ’ ισχνούλα πετονιά κι οι Καπεταναίοι σε γεύμα θυέστειο. Τσόγλανοι, ίδιοι άγνωστοι-γνωστοί Συνδαιτημόνες, σε πεολειχία των τοκογλύφων ζοφερή κι οι αποστάτες, δημαγωγοί και παραβάτες, να ολοκληρώνουν δια του πυγίζειν κι όχι ως πέπρωται δια του διαμηρίζειν. «Έμποροι» με του ενάρετου το πανωφόρι και του δωσίλογου το εσώρουχο, του Μπωντλαίρ π’ ακολουθούν τις λοιδορίες.

Καλύτερα να συγχαρούμε τη «νόμιμη Βία».

Οι υποθέσεις μας θα υπάγονται στη δικαιοδοσία των Ειδικών,

Η διανόηση θ’ ανακαινίζεται σ’ αναίμακτη αναμέτρηση με το χρέος μας∙

Κι όρκοι αφροδίσιοι θα ΄ναι στην οθόνη.

Να τρυπώσω θέλω το κεφάλι στους ώμους!

***

Σήμερα ήταν μιαν «άλλη μέρα»!

Κι οι δάσκαλοί μου το προβάλλουν.

Έπρεπε να εναρμονιστώ.

Αναμφίβολες οι απονομές τιμών σε διελκυστίνδα δηλώσεων κι αντιδηλώσεων.

Προκαθήμενοι εν μέσω αγημάτων στρατιωτικών,

Συστήματα Παιδείας και Υγείας να παλιλλογούν διαρθρώσεις-αναδιαρθρώσεις, αφού με τον καιρό εξελίχθηκαν σε παραστρατιωτικό κέντρο εξουσίας-σ’ εσωτερικούς πολιτικούς και οικονομικούς αγώνες συμφερόντων πολυεθνικών.

Κι έξω απ’ το Κυνοβούλιο μέτριοι στιχοπλόκοι και παραμυθάδες. Η «Ποίηση» είχε ενδώσει στη μη χρηστικότητά της, ενστερνιζόμενη του Λοκ τη θεωρία. Εντρύφηση ανόρεχτη στην αχρειότητα, που με την πτύξη της σκηνής απεργάζονται την επιθανάτια αρωγή με συστημένες δικλίδες.

Καλύτερα να υμνολογήσουμε την ομπρέλα του «Νομικού καθεστώτος».

Θ’ αναπαλαιώνεται ο γραμμικά στημένος σαδισμός,

Θ’ αυτομολεί απ’ τα δικαιώματά της η Φύση με τη διαδικασία του κατ’ επείγοντος∙

Κι η λήψη των αποφάσεων θα παραχωρηθεί στην Ιστορία!

***

Μούδιαζαν οι σπόροι μου στο υπερπέραν σκορπισμένοι,

Κι αν ήθελα να επιστρέψω, μόνο για να ξανάβρω την Ξανθούλα.

Κάπου εκεί στου κόκκινου το βάθος λούζεται σαν πειθαρχημένη θεραπαινίδα με λευκή ποδίτσα και πλεξουδάκια μαυλιστικά, θερμή να τους επιφυλάσσει υποδοχή!

Ανάμεσα στις εταίρες δεν θα συγκαταλεγόταν, αφού μόνο τις χαρές της συνουσίας πρόθυμη είναι να προσφέρει, περί συζητήσεως εφεκτικότητα αντικανονική δηλώνει.

Δεικτηριάς ως σύμβολο αδαημοσύνης κι υποτέλειας, οποίο ελιξίριο ερωτικό για τους παιδεραστές, παντός φύλου. Άλλωστε το κατοχυρώνει και το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.

Το εκμαγείο της βαραθρωμένο ν’ αντέχει την έξωση απ’ την προγονική οικία.

Τι να πει για δύναμη πρωτυτερινή-Τι να ελπίσει γι’ αυτονομία κατοπινή.

Νέο φαινόμενο δουλείας που χάραξαν οι πεθαμένοι κι ευπρεπίζει τη ζωή μας.

***

Σήμερα ήταν μιαν «άλλη μέρα»!

Ανατέλλει η ψευτιά και στραφταλίζουν οι κραυγές!

Γιατί όλα πυρπόλησες τα έγγραφα;

Που είναι η κόψη του σπαθιού σου η τρομερή;

Κι αυτοί ακόμη-ακόμη που εμπιστεύτηκα και λάτρεψα, με κουβάδες και σαπούνι ζυγώνουν για να μου πλύνουν το κεφάλι.

Η υποτροπή μου να συμμορφωθεί.

Κι εγώ κοιτούσα τα χρώματα πέρα,

Και δεν μπορούσα να τα κρατήσω∙

Μήτε απ’ αυτά να κρατηθώ.

***

Μη μου μιλάτε!

Προβατάκια να μετρήσω θέλω για να κοιμηθώ…

Ο πίνακας είναι η «Η κραυγή» του Μουνκ



Ευαγγελία Τυμπλαλέξη: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Ξεπουλάνε τη χώρα σε ξένα χέρια υπό τους πανηγυρισμούς της Δεξιάς


Πανηγυρίζει, σχεδόν, η Καθημερινή της Κυριακής (20/8) για τις εξαγορές ελληνικών επιχειρήσεων, που, όπως αναφέρει, φτάνουν τα 2 δισ. στο πρώτο 8μηνο του 2017,  εξαγορές που προωθεί χωρίς έλεος και ενθαρρύνει ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση του.
Το καλαμπούρι είναι ότι όσο πιο γρήγορα και πιο βαθιά ξεπουλάει τη χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ τόσο θέλει να διατηρήσει αριστερά άλλοθι με ανέξοδες κινήσεις που δεν επηρεάζουν τις εφαρμοζόμενες αντικοινωνικές πολιτικές, όπως αυτή της μη αποδοχής της πρόσκλησης από τον Κοντονή να παρευρεθεί στο Ταλίν της Εσθονίας στην απαράδεκτη, κατά τα άλλα, φιέστα για τα εγκλήματα που διαπράχθησαν από το φασισμό και τον κομμουνισμό.
Η Καθημερινή, που αλίμονο θεωρεί πάρα πολύ θετικές αυτές τις εξαγορές για την ”ανάπτυξη” (!) της χώρας, παραγνωρίζει σκόπιμα ότι οι περισσότερες από αυτές συνιστούν ιδιωτικοποιήσεις, στην πραγματικότητα ξεπούλημα, μεγάλων, στρατηγικών, δυναμικών και κερδοφόρων επιχειρήσεων, ενώ με άλλες εξ αυτών ιδιωτικές δυναμικές ελληνικές δυναμικές επιχειρήσεις περνάνε σε ξένα χέρια και εντάσσονται στον σχεδιασμό πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίες και θα εξάγουν στο εξωτερικό την μερίδα του λέοντος των κερδών τους και ασφαλώς θα αξιοποιούν σε όφελος τους την γιγάντωση τους και τη διεύρυνση των αγορών τους.
Χαρακτηριστικά, ανάμεσα στις πάνω από 20 εξαγορές εταιρειών μέσα στο 2017, οι περισσότερες και με μεγάλη διαφορά οι σημαντικότερες, περιλαμβάνουν το ξεπούλημα της δημόσιας στρατηγικής υπερκερδοφόρας και ιστορικής Εθνικής Ασφαλιστικής στην κερδοσκοπική εταιρεία Exin Financial Services Holding έναντι 720 εκ. ευρώ και το ξεπούλημα του στρατηγικότατου και κερδοφόρου λιμανιού της Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ) σε εταιρεία Γερμανογαλλικών συμφερόντων έναντι 230 εκ. ευρώ, ενώ χαρακτηριστικότατες είναι και οι εξαγορές της δυναμικής ελληνικής ιδιωτικής επιχείρησης Γιούλα , με ισχυρή παρουσία σε Βουλγαρία, Ρουμανία και Ουκρανία, στην πολυεθνική BA Vidro έναντι 500 εκ. ευρώ και του νοσοκομείου Metropolitan στην CVC Capital Partners έναντι 80 εκ. ευρώ.
Σήμερα όλες, σχεδόν, οι δημόσιες στρατηγικές επιχειρήσεις και υποδομές έχουν περάσει σε ξένα χέρια και όσες παραμένουν ακόμα στο δημόσιο τελούν σε διαδικασία αφελληνισμούκαι ιδιωτικοποίησης, ενώ σε διαδικασία αφελληνισμού βρίσκεται και το σύνολο σχεδόν των δυναμικών ιδιωτικών εταιρειών.
Το ότι αυτές οι εξελίξεις θα φέρουν την ανάπτυξη συνιστά το πλέον σύντομο ανέκδοτο.
Όπως ευσύνοπτο ανέκδοτο θα συνιστά σε λίγο και ο όρος ελληνική ή εθνικήοικονομία, αν αυτή η διάλυση δεν έχει ήδη συντελεστεί.
Από εδώ και μπρος κανονικά θα έπρεπε να μιλάμε για οικονομία των πολυεθνικών επί του κατεχόμενου ελληνικού οικονονικού χώρου.
Οι πολυεθνικές εταιρείες δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να απομυζούν και να ληστεύουντην ελληνική οικονομία και τον ελληνικό λαό.
Δεν αφήνουν τα κέρδη τους στη χώρα μας.
Δεν πραγματοποιούν νέες επενδύσεις, ούτε προμήθειες από την ελληνική αγορά.
Δεν ανανεώνουν ευρύτερα την τεχνολογική βάση της χώρας και λειτουργούν σχεδόν πειρατικά, ενώ είναι αυτές που ελέγχουν και κατευθύνουν τις κυβερνήσεις και δεν είναι οι κυβερνήσεις που μπορούν να ελέγξουν τις δραστηριότητες τους.
Τα ”θαύματα” αυτά των εξαγορών, ιδιωτικοποιήσεων και της δραστηριότητας των πολυεθνικών εταιρειών είναι γνωστά στα τρία τέταρτα του πλανήτη και με τα μνημόνια η Ελλάδα τα γνωρίζει και θα τα γνωρίσει ακόμα καλύτερα σε όλο το μεγαλείο τους.
Το παράδειγμα της Cosmote, που συρρίκνωσε τον παλιό δημόσιο ΟΤΕ, αποσπώντας του τις επενδύσεις του στα Βαλκάνια και σήμερα λειτουργεί ως καρτέλ με τι υπόλοιπες ξένες τηλεπικοινωνιακές εταιρείες, ληστεύοντας την ελληνική αγορά σε όφελος της Γερμανικής Deutsche Telecom, μιλάει από μόνο του και δείχνει το μέλλον της αποικιοκρατούμενης οικονομίας.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου